Life is not always a matter of holding good cards but sometimes playing a poor hand well

In ‘Wiel van fortuin’ volgen we Daan, die het wil (proberen) maken als professioneel pokerspeler in Las Vegas. De hoofdstukken van zijn avontuur daar wisselen af met stukjes uit zijn verleden, voornamelijk over zijn vader Daniël, die getroffen werd door een herseninfarct. We leren ook kort Daan’s vriendin Laura, kater Meneer Nilsson kennen én Bianca, de laatste in rij van een reeks vriendinnen van zijn vader.

De auteur weet de personages onmiddellijk goed neer te zetten. Je voelt al makkelijk aan welke personages je in je hart wil sluiten en welke je haar laten rechtkomen, heerlijk. Verder leest deze roman echt als een trein. Hoewel het af en toe net een tikkeltje te technisch werd voor mij (ik kan absoluut niet pokeren) is dit verhaal bijzonder vlot te volgen en leer je terloops nog wat bij.

Ik was een hele tijd benieuwd naar hoe het nu eigenlijk met Daniël en Daan gaat. Lijken ze meer op elkaar dan ze aanvankelijk denken? Hoe is het afgelopen tussen Bianca en Daniël en tussen Daan en Laura? En hoe laat je in godsnaam Meneer Nilsson achter voor minstens 2 maanden, Daan? Joking aside, dit verhaal riep bij aanvang vele vragen bij mij op wat het onmogelijk maakte te stoppen met lezen. Ik ben heel tevreden met het verloop en einde van dit boek, ik laat het jullie zelf ontdekken maar ik vond het perfect zo.

Er zitten een aantal hele mooie passages in het boek die de relatie tussen vader en zoon mooi weergeeft. Ook heel interessant dat financieel misbruik een belangrijk thema is in dit verhaal, de auteur schuwt de zware thema’s niet. Een heel mooi debuut, eentje om in de gaten te houden.