Lezersrecensie
een mooie mix tussen emoties en feelgood
Flessenpost is de debuut roman van Chantal Classen en het eerste deel in de serie ‘Beachclub Esperanza”, het speelt zich af in de hoek van Holland waar de gelijknamige strandtent ligt.
In Flessenpost ontmoeten we Chloë. Chloë heeft als veel meegemaakt in haar leven, wanneer ze acht was verloor ze haar ouders en broertje in een brand, waardoor ze opgevoed is door haar Oma.
Nu ze volwassen is woont en werkt ze in Breda. Maar ze voelt zich ongelukkig, op een avond beseft ze dat ze de verwachtingen van haar perfecte vriendje niet meer kan waarmaken en dumpt ze hem. Ze trekt in bij haar beste vriendin Babs.
Wanneer ze even wil bezinnen trekt ze op een avond naar de Hoek van Holland, daar voelt ze zich sterk verbonden met haar ouders en broertje. Ze beslist er om een weekend baan aan te nemen in de Beachclub Esperzanza, waar ze als een blok valt voor Jesse de eigenaar van de strandtent. Jesse heeft zijn eigen familieproblemen, maar wanner hij Chloë ontmoet voelt hij iets dat hij nog nooit eerder heeft gevoeld en valt ook al een blok voor haar.
Het verhaal lezen we voornamelijk uit het perspectief van Chloë die verteld wordt uit de ik persoon. Hierdoor geraak je als lezer enorm betrokken bij haar leven, en haar emoties. Je gaat met haar meevoelen. Je voelt haar verdriet om het verlies van haar ouders en broertje. De schrijfster heeft voor een goed evenwicht gezorgd tussen het feelgood aspect en het overbrengen van emoties waardoor het geen te zwaar boek wordt, wat net de bedoeling is in het genre. Het feit dat de emoties zo goed overgebracht worden, zorgt er ook voor dat je Chloë beter gaat begrijpen en dat je haar angst begrijpt om weer verlaten te worden. De ziekte van haar oma speelt een grote rol in het verhaal, waardoor je meekrijgt hoe sterk de band tussen kleindochter en oma is en hoeveel liefde er is, maar ook verdriet door een gebeurtenis in het verleden.
We krijgen tussendoor een paar hoofdstukken te lezen vanuit het perspectief van Jesse, deze zijn geschreven in de derde persoon, waardoor deze een ander gevoel weerspiegelen. Het is een mooie aanvulling op het verhaal van Chloë waardoor je als lezer nog meer betrokken geraakt bij het verhaal.
De hoofdstukken zijn kort en zorgen voor een bepaalde vaart in het boek. Zoals eerder al aangehaald bevat het boek een goeie mix van emoties en feelgood gehalte. Zoals het een feelgood toebehoort is het verloop van het verhaal niet echt verrassend is, maar dat heeft niet. Het is boek zorgt voor een paar aangename leesuurtjes. Het is een geslaagd debuut in het genre.
De fans van het genre zullen na het lezen van het eerste deel al reikhalzend uitkijken naar het tweede deel. Ik weet dat ik dat alvast doe.