Mooie roman over verlies en hoop

De Britse schrijfster Ruth Hogan is opgegroeid in een huis vol boeken en de passie voor lezen en schrijven is toen ontstaan. Ze studeerde Engels en drama en ging werken voor de plaatselijke overheid tot een ongeluk een einde maakte aan haar carrière. Ze besloot te gaan schrijven, maar opnieuw sloeg het noodlot toe, ze kreeg kanker. De uren die ze wakker was door de chemo, heeft ze gebruik om de roman De bewaarder van gevonden voorwerpen af te maken. Inmiddels heeft ze nog drie romans geschreven, maar die zijn niet vertaald naar het Nederlands.

De bewaarder van gevonden voorwerpen las ik via de bieb. Het is van 2017 en stond al lang op mijn leeslijst. Het idee sprak me aan, het bewaren van gevonden voorwerpen en de verhalen erbij, maar het boek heeft veel meer.

Laura gaat werken bij Anthony Pearlew, een schrijver, die een groot verlies met zich meedraagt er ter compensatie allemaal verloren voorwerpen verzameld. Als hij overlijdt erft Laura het huis en krijgt de opdracht om de gevonden voorwerpen terug te brengen bij de eigenaar. Ze hoeft het niet alleen te doen, want ze krijgt hulp van tuinman Freddy en het bijzondere buurmeisje Sunshine. Het boek heeft nog een tweede verhaallijn over Eunice die bij uitgever gaat werken. Bomber is nogal op zichzelf, maar ze vormen een goed team. Dit verhaal begint in 1974 en verspringt met jaren tot het heden waarbij de beide verhaallijnen samen komen. En dan zijn er ook nog intermezzo's waar verhalen staan uitgeschreven over de gevonden voorwerpen. Lang blijft het vaag of deze verhalen uit de fantasie van schrijver Pearlew zijn ontstaan, of dat het de werkelijke verhalen achter de gevonden voorwerpen zijn en dat verhoogd het mysterie dat in dit boek schuilt.

Het is even wennen in het begin, want er lijkt geen duidelijke lijn te vinden in het boek. Het verhaal van Laura, het verhaal van Eunice en de verhalen over de gevonden voorwerpen lijken geen connectie te hebben, maar die is er wel. Eenmaal gewend leest het erg vlot. De personages worden niet heel diep uitgewerkt, maar ze hebben toch wel duidelijke karakters. Het buurmeisje van Laura dat komt helpen is een heerlijke toevoeging aan het verhaal met haar ‘dans-syndroom’. Ze is eerlijk en gevoelig en speelt een belangrijke rol in de ontknoping.

Met thema’s als rouw en verlies, maar ook vriendschap en liefde is het een echte feelgoodroman. Het verwerken van scheiding en dementie in het verhaal maakt het niet zwaarder, maar laat zien hoe het leven is. Maar het verhaal heeft ook een bovennatuurlijk randje. Het is dan misschien wat vergezocht en niet echt realistisch, het zorgt wel voor een kippenvelmomentje op het einde.

De bewaarder van gevonden voorwerpen is een mooie roman, die makkelijk en vlot leest en je als lezer laat nadenken over verlies en hoop.