Een roman met een alternatieve versie van het Britse koningshuis

De Australische auteur Rebecca Armitage heeft met De troonopvolger een Wat als? verhaal geschreven over het Britse koningshuis. De vertaling van dit debuut is van Sophie Visser.

Alexandrina Villiers, afgekort tot Lexi, is een deel van een koninklijke tweeling. Haar broer Louis is eerste in de opvolging van de Britse troon en zij is slechts ‘reserve’. Het protocol van het koningshuis heeft haar altijd benauwd en ze besloot te vertrekken. In Australië vond ze haar passie en haar grote liefde. Passie voor het vak van arts, en de liefde in Jack, zoon van een wijnboer. Maar dan gebeurt iets wat ze nooit had verwacht. Haar vader, de koning en haar broer, de kroonprins, verongelukken in de bergen. En ineens is zij de kroonprinses en moet ze aantreden aan het Britse hof.

Waar het plot van De troonopvolger klinkt als een feelgoodverhaal, blijkt het een hedendaagse roman te zijn zonder de luchtigheid die een feelgood vaak kenmerkt. Lexi komt terecht in de wereld waaruit ze juist was ontsnapt. Een wereld vol protocol en gekonkel. Er zijn strikte regels hoe je je moet gedragen en ineens moet ze leven met persoonlijke beveiliging. Ze moet overal ogen en oren hebben, want er zijn mensen die haar het liefst zien afgaan en vertrekken. Gelukkig heeft Lexi hulp van haar schoonzus Amira en van haar secretaris en vertrouwenspersoon Mary, maar haar leven staat compleet op z’n kop.

De hoofdstukken wisselen af tussen heden en verleden. In het begin van het boek wordt veel aandacht besteed aan het uitleggen van de monarchie zoals die is in deze alternatieve setting. In dit ‘wat-als’ scenario is Barbara Villiers, ooit een koninklijke maîtresse, opgeklommen tot koningin. De uitleg is noodzakelijk, maar haalt de vaart uit het verhaal en dat tempo ligt toch al niet zo hoog. Daarna volgt het verhaal van Lexi in het heden waarbij ze regelmatig terugblikt naar het verleden. Er blijken nogal wat geheimen te zijn die vakkundig zijn weggepoetst en uit de pers zijn gehouden en dat is materiaal voor chantage. Voor Lexi is haar nieuwe leven als lopen op eieren, wat ten koste gaat van haar gezondheid.

Het verhaal wordt geheel verteld vanuit Lexi. Ze is slim en vindingrijk, maar is ook onzeker. Ze worstelt met de keuzes die ze verplicht is te maken en ondertussen moet ze zich staande houden in een kille en vijandige omgeving. Via Lexi kom je als lezer meer te weten over de andere personages, waarvan vooral Amira veel in beeld is. Ooit waren ze beste vriendinnen, wat uit de verhalen van het verleden goed naar voren komt, maar er is nu een barrière die ze maar niet kunnen overwinnen.

Ook broer Louis komt naar voren in de verhalen van Lexi. Daardoor krijg je als lezer mee wat hij denkt en voelt via de dialogen die Lexi zich herinnert, waardoor het vanuit tweede hand is. Hun vader is een directe afstammeling van Barbara Villiers. Nu hij er niet meer is heeft zijn broer Richard zijn zinnen gezet op troon. Hij moet met lede ogen aanzien dat er steeds anderen zijn die die functie voor hem bekleden. Met de uitval van Louis is het ineens binnen handbereik en wil hij er alles aan doen om de troon te bestijgen. Het is duidelijk dat Lexi er alleen voorstaat en haar eigen keuzes moet gaan maken.

De keuze om het verhaal grotendeels in Engeland af te laten spelen is bijzonder, gezien het feit dat Armitage zelf in Tasmanië woont. Het koningshuis krijgt vorm door haar beschrijvingen en is voor de lezer goed te volgen. De schrijfwijze is behoorlijk gedetailleerd waardoor het niet heel vlot leest. De nieuwsgierigheid naar de keuze van Lexi: wel of geen kroon, houdt het verhaal boeiend tot het einde. Australië is in de vorm van Jack en zijn familie toch aanwezig in het verhaal en vormt een mooi contrast met de Engelse royal society.

De troonopvolger is een roman die een beeld schetst van het Britse koningshuis in een alternatieve en fictieve setting. Een originele roman die zich kan meten met de boeken vanTaylor Jenkins Reed.