Geen standaard roman

De roman Miss Laila gewapend en gevaarlijk is geen standaard roman. Het speelt zich af in India, waar door een aardbeving een gebouw instort. Een persoon leeft nog onder het puin, een vrouw kan bij hem komen en communiceert met hem. Zijn verhaal is reden tot ongerustheid, want er zijn terroristen onder weg….

In wisselende perspectieven worden de verhaallijnen uitgezet, waarbij sommige nogal lastig te volgen zijn. Zo verteld Professor Vaid, een patriarch van een Hindoe Groepering de Sangh niet veel over zichzelf, maar beoordeeld online filmpjes maatschappij kritische fimpjes.
Miss Akhila Iyer is de vrouw die in het puin communiceert met de overlevende, in hoofdstukken die met een tijd worden aangeduid. Het verhaal van Laila wordt grotendeels verteld door haar zusje Alysia en in de hoofdstukken Miss Laila gewapend en gevaarlijk is het Mukundan die de blauwe Impala (auto) achtervolgd en het eindelijke verhaal verteld.

Het lijkt allemaal met elkaar te maken te hebben, maar het wringt, het lijkt niet te kloppen. Teveel zaken worden aangehaald en het wordt alsmaar vreemder, meerdere personages worden opgevoerd, het is constant opletten wat er gebeurt. Het zijn losse lijntjes die op het einde toch kloppen, en het einde dan toch nog een verrassing.

Door de afwisseling van perspectief, blijft het wel boeien. Er wordt een lichte spanning opgebouwd naar het einde. Er is wel een onderling verschil in de hoofdstukken, zo zijn die aangeduid met tijd avontuurlijker, en de hoofdstukken van de Patriarch erg beschouwend en af en toe saai en taai van taal.

De personages ontwikkelen zich niet, daar is het tijdpad ook te kort voor, toch krijgt de lezer wel een beeld van ze. Ze zijn een soort karikaturen als afspiegeling van de Indiase bevolking.
De schrijver lijkt soms totaal niet serieus en schopt tegen alles aan, regering, geloof, mannen versus vrouwen. Diverse maatschappelijke zaken worden aangehaald in cynische teksten. Is het grappig bedoeld, waarschijnlijk niet, maar het komt zo wel aan. Een tragi-komedie, past het beste als omschrijving, want het is een wat treurig verhaal, gebaseerd op ware gebeurtenissen.

Een roman die wel boeit, maar ook schuurt, het is niet gemakkelijke lezende komedie wat de gezellige cover doet vermoeden, maar een boek waarbij de lezer de gedachten bij moet houden en dan onder de vele lagen toch uitkomt op een interessant verhaal.