Fictie die jammer genoeg de realiteit is voor sommige kinderen

Elias leidt een vrij normaal leven samen met zijn ouders. Zijn leven verandert echter ingrijpend bij de geboorte van zijn broer. Johannes wordt geboren met een verstandelijke beperking en astma. Zijn geboorte heeft een invloed op het hele gezin. De vader kan moeilijk verkroppen dat hij geen ideale zoon heeft voor de buitenwereld, raakt overspannen en gaat daardoor amper of niet werken.
De moeder werkt zich te pletter om toch iets van inkomen te hebben voor haar gezin waardoor de zorg van Johannes bijna volledig op de schouders van de jonge Elias valt.
Gelukkig kan Elias zijn ei kwijt bij Eva, die in een houten huis in de buurt woont.

Beste mevrouw Eva” is het debuut van de Nederlandse schrijver Valentijn De Heer.
Het boek kwam bij mij serieus binnen en ik moest het na het lezen even laten bezinken. Ik had een soort gevoel van onmacht bij het sluiten van het boek, onmacht om alle kinderen die zich in dergelijke situaties bevinden.

Het thema waarrond het boek van Valentijn draait, kinderverwaarlozing, is helaas een thema dat in onze huidige maatschappij niet weg te denken is en ik vermoed dat er veel meer kinderen in zo’n penibele situatie zitten dan we ons zelf kunnen voorstellen. De auteur trekt met zijn boek de aandacht naar dit onderwerp en zorgt er op deze manier voor dat je hierover meer gaat nadenken.

Elias leeft echt in een omgekeerde wereld. Normaal zijn het de ouders die zorg dragen voor hun kinderen; maar Elias en zijn broer zijn grotendeels op zichzelf aangewezen. Hij probeert het zijn ouders steeds naar hun zin te maken en probeert zijn broer zo veel mogelijk te helpen. Het wassen van Johannes neemt hij bv. tot zijn rekening.
Ook zijn schoolwerk heeft hieronder te lijden. Een sociaal leven heeft hij niet, zijn enige soort van vriend is mevrouw Eva.

Ik werd hier zo kwaad om tijdens het lezen. Een kind hoort te genieten van zijn jeugd i.p.v. zich steeds zorgen te hoeven maken over zijn gezin. Zijn ouders zien zelfs niet eens hoe moeilijk Elias het heeft (“Over jou moet ik mij geen zorgen maken”) omdat ze eigenlijk alleen maar op zichzelf gefocust zijn.

“Beste mevrouw Eva” is een hartverscheurend en schrijnend verhaal en ook een fictief verhaal, dat echter de harde realiteit is voor heel wat kinderen die in soortgelijke situaties opgroeien. Ik kan dit boek alleen maar aanraden