Vlot geschreven verhaal over een meisje dat worstelt met zichzelf...

Met 'Zo'n leuke leeftijd' maakt auteur Kiley Reid (1987) haar debuut. Dit wordt ook gelezen door de boekenclub van actrice Reese Witherspoon. Zij was hier toen heel enthousiast over en dit maakte dat ik ook nieuwsgierig werd naar het boek. Het heeft tevens een zeer belangrijk thema. Het gaat namelijk over racisme en in deze tijden waarin Black lives matter en racisme heel actuele thema's zijn, leek het me interessant om dit boek rond het thema te lezen.

Emira is de 25-jarige Afro-Amerikaanse oppas van Briar. Briar is het eigenwijze oudste dochtertje van de familie Chamberlaine, een modelgezinnetje uit de hogere middenklasse in Philadelphia. De verschillen tussen Emira en Briar kunnen misschien niet groter zijn, toch hebben ze een erg sterke band met elkaar. Van Emira krijgt Briar de aandacht en liefde die ze verdient en die ze vaak bij haar moeder, Alix, die erg druk is met Catherine, haar jongste dochter, tekort komt.

Op een avond worden er enkele eieren tegen het raam gegooid van het gezin Chamberlaine. Ze bellen meteen de politie maar willen niet dat Briar hier getuige van is, daarom bellen ze Emira om even in te springen. Emira is momenteel op het verjaardagsfeestje van een vriendin maar helpt het gezin graag even uit de nood. Samen gaan Emira en Briar even naar de winkel, Market Depot, als afleiding. Daar wordt Emira het slachtoffer van racisme, wanneer een security-man en klant zich afvragen of Emira Briar ontvoerd heeft. Dit hele voorval wordt gefilmd door Kelley Copeland. Hij vindt dat ze er iets mee moet doen en het openbaar moet maken, maar Emira wenst deze aandacht niet.

Deze gebeurtenis maakt dat Alix Chamberlaine, Briars moeder, het belangrijk vindt dichter bij Emira te komen. Ze lijkt het hele gebeuren te willen compenseren door een band met Emira uit te bouwen. Even later komt Emira Kelley terug tegen op de metro. Ze gaan samen iets drinken, van het een komt het ander en al snel zijn ze een koppel.

De verhaallijnen rond het gezin Chamberlaine, en Emira en Kelley, komen na een tijdje samen wanneer blijkt dat Alix en Kelley elkaar kennen uit een ver verleden. Voor beide rakelt dit pijnlijke, onverwerkte zaken op...

Dit gebeurt ook allemaal in een tijd waarin Emira zichzelf nog moet vinden. Ze weet nog niet goed hoe ze haar toekomst vorm kan geven en leeft in grote onzekerheid aangezien ze vanaf haar 26ste verjaardag niet meer op de ziekteverzekering van haar ouders beroep kan doen. Dit geeft aanzet tot heel wat andere gebeurtenissen en maakt dat het boek steeds interessant blijft. Het is een vlot geschreven boek, met mooie beschrijvingen, zowel over de omgeving als over gevoelens.

Ik geef het boek ***! Ik vond het een leuk feelgood-boek en heb toch enkele inzichten opgedaan rond racisme, welke vormen dit allemaal kan aannemen en het was in mijn ogen heel authentiek geschreven.