Het einde maakt veel goed, maar toch niet helemaal wat ik had verwacht van het boek...

Voor de Hebbanleesclub kreeg ik het boek Jaloezie van Sofie Sarenbrant toegestuurd, nogmaals bedankt Hebban en Luitingh-Sijthoff! Jaloezie volgt op Berouw en hierin zet het verhaal van Emma Sköld zich verder. Het is het tweede boek uit deze reeks dat werd vertaald naar het Nederlands.

Emma doet haar ogen open… Ze voelt zich moe, kan zich niet bewegen en kan geen woord uitbrengen. Dan slaat de paniek toe. Wat is er gebeurd?! Dan blijkt dat Emma net wakker is geworden uit een coma van vijf maanden. De ene dag trekt ze er vol blijdschap met haar paard Frasse op uit en het volgende moment ligt ze in het ziekenhuis. En waar is haar dochtertje Inez?

Emma gelooft niet dat het een ongeluk was. Haar familie overtuigt haar er echter van dat ze moet uitrusten en snel beter moet worden. Emma is vastberaden om de waarheid te achterhalen en gaat samen met collega, Thomas, op onderzoek uit.

Dan is er ook nog Kristoffer, Emma’s vriend, wat spookt hij allemaal uit? Hij vraagt zijn ex-vriendin Hillevi, die bovendien haar eigen kind verloor enkele jaren geleden, om in te springen bij de zorg voor zijn dochter Inez. Emma weet hier niets van. Hij lijkt helemaal veranderd te zijn en vindt excuses om Emma niet te bezoeken. Emma is ongerust en al gauw blijkt dat die ongerustheid gegrond is...

Al deze vragen waarmee Emma wordt geconfronteerd worden nog eens gecombineerd met gevoelens van eenzaamheid, hulpeloosheid en onzekerheid in het ziekenhuis.

In dit boek komen veel verschillende perspectieven aan bod: Emma, Kristoffer, Thomas, Emma’s zus en vader, Hillevi... Daardoor leest het boek vlot, maar verdwijnt Emma’s belevenis wat naar de achtergrond. Haar perspectief zou dus meer naar voren mogen komen. Emma is namelijk het hoofdpersonage en toch lijk je van haar gevoelens weinig mee te krijgen, waardoor je je niet zo makkelijk in haar kunt inleven als in het vorige boek.

Daarnaast eindigde Berouw met een cliffhanger. Hierop wordt echter niet meer ingegaan wat mij een gemiste kans lijkt. Als lezer was het bovendien ook mijn verwachting dat we in het volgende boek hierover meer te weten zouden komen.

De spanning werd wat trager opgebouwd, maar er komt uiteindelijk wel vaart in, al is dit pas als het boek al over de helft is. Aan het einde volgt dan de ontknoping die eerst vrij voorspelbaar leek, maar met een grote plottwist! Die plottwist zorgt voor heel wat extra spanning en het lijkt wel alsof je in een rollercoaster terecht komt, dus dit maakte veel goed. Wel jammer dat het allemaal ineens zo snel moest gaan, waardoor het einde voor mijn gevoel minder gedetailleerd was uitgewerkt. Het leek wat overhaast, maar zeker een einde dat je niet had zien aankomen!

Ik vond het een vlot boek door de korte hoofdstukken. Ik vind wel dat de plottwist en het einde wat meer uitgewerkt mochten zijn want op het einde gebeurt er ineens veel... Dit einde maakt veel goed, maar voor mij strandt het boek eerder op 2,5 à 3/5.

#hebbanleesclub #bookstagram @sofiesarenbrant