Vlotte vrouwenthriller

Ik schreef me in voor de Hebban-leesclub voor Jaloezie van Sofie Sarenbrant en kreeg een exemplaar toegestuurd . Dit is het tweede deel in de reeks rond rechercheur Emma Sköld dat naar het Nederlands werd vertaald. Ik vond dan ook dat ik snel het eerste boek in de reeks nog moest lezen: Berouw.

Het verhaal begint met de dood van Hans. Zijn vrouw Cornelia werd regelmatig door hem mishandeld en ging zich eindelijk wagen aan haar ontsnapping. Net op die ochtend wordt haar man dood aangetroffen en zij komt direct in het vizier als verdachte. Gelukkig krijgt ze hulp van haar buurvrouw Josefin, die Emma’s zus is. Zo komt Emma al snel ter plaatse en krijgt zij de leiding over het onderzoek. Daarbovenop beweert Astrid, Cornelia’s dochter, dat er die nacht een vreemde man in haar kamer is geweest. Zou hij dan de moordenaar zijn? Emma en haar collega’s staan voor een raadsel...

In dit boek komen heel wat thema’s aan bod: geweld, stalking, zwangerschap, scheiding... en dit alles in combinatie met een moordonderzoek, waar de gebeurtenissen en verdenkingen elkaar snel opvolgen en het misschien niet bij één moord blijft...

Ook privé maakt Emma heel wat mee. Ze heeft nog niet zo erg lang een nieuwe vriend, Kristoffer die makelaar is. Ook gaat haar droom om eindelijk moeder te worden in vervulling. Wel heeft ze nog heel wat twijfels over of en hoe ze het nieuws zal delen met haar collega’s. Daarnaast heeft ze nog haar ex-vriend.. die haar maar niet kan loslaten en haar blijft achtervolgen. Midden in deze turbulente periode krijgt ze de verantwoordelijkheid over het moordonderzoek.

Officieel is dit het derde deel in de reeks rond Emma Sköld, toch heb ik niet het gevoel dat ik iets gemist heb en leerde ik Emma goed kennen in dit boek.

Het verhaal leest als een trein door de korte hoofdstukken en de afwisseling van vertelstandpunten. Het meeste wordt er gefocust op de perspectieven van Cornelia, Emma en Josefin. Drie vrouwen die elk worden geconfronteerd met hun eigen problemen. Zo raakt elk van hen verweven in dit onderzoek.

Het is geen “snel boek” en er wordt zeker de tijd genomen om de spanning op te bouwen. In mijn ogen is het dan ook minder een echte triller. Toch stijgt het tempo naarmate het boek vordert en zit er een onverwachte ontknoping in en een ware plottwist.