Compleet mijn ding niet

Ik kreeg dit boek aan voor een recensie in de groep "Boeken toer, lezen en recenseren van boeken van onbekende schrijvers" op Facebook. Gezien ik wel van historische fictie hou, zag ik dit verhaal wel zitten.
Nu, het verhaal is an sich niet slecht, maar de stijl van het boek wist me compleet niet te bekoren. Ik geraakte er compleet niet in. Eigenlijk was ik nog niet halverwege, toen mijn enthousiasme al zo goed als weg was. Ik begon me mateloos te ergeren aan het ter plaatse trappelen van het verhaal.
Ik liep verloren in oeverloze dialogen, eindeloze gedetailleerde beschrijvingen en kon gewoon niet meeleven met de personages. Ik miste gewoon de actie, die me als fait divers overkwam.
De hoofdrolspeelster, Lily Theodora De Witt komt me over als Miss Stereotiep , eigenlijk in mijn ogen geen vermelding waard is. Ze het is het brave meisje dat zich laat uithuwelijken aan een oudere man, die een geheim heeft, waar het verhaal zich hopeloos rond de pot laat draaien.
Enige spanning die er zou moeten zijn, is er niet. Zelfs een aanvaring op zee, weet me niet te bekoren.
De personages ervaarde ik over heel de lijn als stereotiep en eigenlijk kreeg ik meer de ervaring een lang uitgesponnen verslag te lezen in plaats van een roman.
Jammer, want er zat naar mijn gevoel potentie in, maar ik vrees dat ik meer zat af te tellen naar het einde van de bladzijden dan in spanning naar de ontknoping uit te kijken. Voor mij komt dit over als een zwaar gedateerde schrijfstijl, waar zeker een publiek voor is. Meer voor lezers van Bronte en fans van Downton Abbey, maar niets voor mij.
Daarnaast vond ik het soms zo beschrijvend zoals bv: De bedienden serveerden het ontbijt, spek met eieren … In plaats van een gezin aan de tafel spek met eieren te laten eten.
Ik geef het dus 3 sterren, omdat ik het niet wil buizen, maar mij wist het boek compleet niet te bekoren.