Onderhoudende duik in de wereld van de vertwijfelde adolescenten

De twintigjarige Jesper Lier droomt ervan een meesterwerk te schrijven, maar loopt weg voor zijn problemen. Zijn vrienden, vriendinnetjes in spé en beschermheren proberen hem duidelijk te maken dat hij zijn leven moet veranderen. Pas laat valt het kwartje. Gelouterd aanvaardt hij de realiteit. Kortom, een klassieke coming-of-ageroman.

Wells schuwt helaas geen van de daaraan verbonden clichés. Het plot ontrolt zich volgens het gangbare sjabloon. In alles is Wells overduidelijk: levenslessen worden herhaald, zowel in show- als tellvorm.

Een draak van een boek dus?

Mwah, nee, eerder een onderhoudende duik in de wereld van de vertwijfelde adolescenten. Ondertussen ben ik zelf veertig jaren verder, maar weet me de snel wisselende hoogte en dieptepunten nog wel te herinneren.

Dat het onderhoudend is komt door de luchtige stijl, kleurrijke personages, snedige dialogen en een flinke dosis humor. In stijl en thema vergelijkbaar met Johan Harstad in zijn roman Buzz Aldrin, waar ben je gebleven?

Ter afsluiting een citaat. Vriend Gustav spreekt de verliefde Jesper toe:

‘O wee als je haar overvalt met gevoelsuitbarstingen als “ik hou van je” of zo, want dan kun je het wel schudden.’
‘Hoezo?’
‘Man! Dat is de spannendste fase, het aftasten en afwegen. Zij weet immers ook niet wat jij denkt. Zie het als een soort voorspel. Als jij de spanning doorbreekt en "ik hou van je” zegt, dan is dat het emotionele equivalent van een voortijdige ejaculatie.’