Paranormale gave

Ik mocht dit boek lezen met de boekenreizigersclub.

De cover lijkt op een ziekenhuiskamer waarin een man en een vrouw aanwezig zijn. Een gordijn die halverwege een raam hangt, een tv in de rechterhoek, een ziekenhuis bed. Alles doet een beetje ouderwets aan.

Ingeborg wordt op 3 februari 2005 geboren bij haar ouders Jan Pieter en Els, ze krijgt nog een zusje Maartje en tweelingbroertjes Tom en Berend. In huis is het druk en haar tweelingbroertjes spreken in hun eigen taal tegen elkaar. Ingeborg voelt zich hierdoor een buitenbeentje in het gezin. Ze vlucht veel naar haar kamer om daar de rust te vinden. Hier ontmoet ze haar vriendje Georgi. Haar steun en toeverlaat in haar dagelijks leven. Na een woede-uitbarsting wordt ze door haar ouders op advies van de huisarts in een psychiatrische instelling voor jeugdige geplaatst. Daar ontmoet ze Lilian die met haar baby pop Anne rondloopt en Felix. De instelling staat onder leiding van Marnix, met een team onder zich van verpleegkundige Suzanne, Jolein en Richard en begeleider in de therapiesessies Dr. Gerard ter Dam.

Op zich is het geen echte thriller, meer heeft het met de paranormale gave van een kind te maken en hoe de buitenwereld daar tegen aankijkt. Niemand van het personeel weet hier goed mee om te gaan en daardoor gebeuren er vreemde praktijken in deze instelling.

Het verhaal zit op zich goed in elkaar alleen eindigt abrupt en mis hierdoor een verdieping in de personages. Wat gebeurd er met de patiënten als deze praktijken aan de buitenwereld kenbaar worden gemaakt? Hoe gaat het met de familieleden van deze patiënten? De opzet van dit verhaal is zeker goed, de afronding zeer matig.