Lastig in te komen

Ik mocht dit boek lezen met de boekenreizigersclub.

De cover oogt mysterieus met een ondergaande zon tussen de bomen. Vooral de subtitel maakt dat mijn nieuwsgierigheid gewekt wordt.

De proloog begint lekker en uitnodigend om vervolgens over te gaan naar twee dagen terug.

Het verhaal gaat over Robert Hoornendijk getrouwd met Freija en zijn stiefzoon Mille. Dit huwelijk loopt even niet zo lekker en Robert gaat in het huis van zijn overleden tante Ada wonen. Daar ontmoet hij de iets wat te nieuwgierige buurman Gerald van der Vuurst en een jeugdvriend (A)lex.

Aansluitend wordt het verhaal wat rommelig en vormt zich een verhaal rondom de ervaringen van Robert. Stap voor stap bouwen de leugens zich van diverse mensen op en zet het Robert aan tot zelfreflectie, tot het zoeken naar de waarheid. Al met al kabbelt het verhaal lang voort en komen er zoveel verrassende en schokkende gebeurtenissen voorbij, dat je goed moet opletten wie nu wie is en wie wat heeft gedaan. Waarbij het voor mij soms teveel werd aan gebeurtenissen. In de hoofdstukken wordt er af en toe geschakeld van personage waardoor het niet meteen duidelijk is bij wie je nu bent en moet je soms even terug lezen. Het verhaal heeft tussendoor stukjes anders geschreven tekst waarbij eveneens niet altijd duidelijk is wie dit nu is mede omdat de personages veranderen bij de stukjes. Alsof de ander nu even aan zet is in het verhaal om dingen van de andere kant te verduidelijken. Het zorgt ervoor dat je niet in het verhaal komt. Dit verandert naarmate het verhaal vordert en je meer en meer mee gaat leven met Robert. Natuurlijk zorgt het er ook voor dat je andere personages juist vreselijk vind.
Gelukkig weet Torrenga aan het einde de vele lijntjes samen te voegen en krijg je een kloppend geheel, waarbij het einde je toch wat teleurstellend achterlaat.

Het niet even een tussendoor boek, je moet echt volhouden.