Lezersrecensie
Spanning in de Noorse bergen
Karen Swan schreef al eerder bestsellers in het Engelse taalgebied, maar echt bekend was ze nog niet bij Nederlandstalige lezers. Met Een Noorse winternacht komt daar waarschijnlijk verandering in.
De kerstdagen in Noorwegen doorbrengen, dat lijkt Bo en Zac een geweldig idee. Vooral omdat ze hopen hun miljoenen volgers op Instagram te kunnen laten meegenieten van het prachtige Noorwegen. En daarmee slagen ze er hopelijk in om alweer een nieuwe kaap op social media te ronden. Dankzij een lucratieve samenwerking met een hikingmerk en hun fotograaf Lenny lijkt het al in de pocket.
Maar de bergen herbergen niet alleen geheimen uit het verleden, maar halen ook de geheimen uit het hart van Bo naar boven. Tijdens 'the most wonderfull time of the year' ontdekt ze dat haar hart eigenlijk ergens anders ligt.
Een Noorse winternacht speelt zich dan wel af rond Kerstmis, een zeemzoet Kerstverhaal is het zeker niet. Karen Swan weet met haar vlotte schrijfstijl wèl een heerlijke feelgood te creeëren die perfect past bij donkere winteravonden waarop je onder een dekentje wegkruipt om je te verliezen in een boek. Een Noorse Winternacht heeft een gezellige kerstsfeer, maar desondanks voel je ook een donker randje. Een zekere dreiging straalt van de pagina’s af waardoor je je steeds weer afvraagt wat je dat gevoel doet krijgen. Bladzijde na bladzijde draai je vol spanning om, zodat je voor je het weet op het einde van dit meeslepende boek bent.
Niet alleen het plot is goed overdacht, ook de verschillende personages zijn levensecht uitgewerkt. Bo, Zac, Lenny en Anders staan natuurlijk het meest in de spotlights. Maar ook Signy, die een iets kleinere rol kreeg toebedeeld, en Anna zouden zo kennissen van je kunnen zijn. Door die sterke personages zijn ook de relaties tussen de personages heel tastbaar geworden, waardoor het verhaal alleen nog maar meer gaat leven.
Een minder puntje waren de verschillende achtergrondverhalen van Bo, Anders en Signy. Het was wel heel toevallig dat ze alle drie de dood zo diep in de ogen hadden gekeken. Dat ze alle drie zo verschillend met hun persoonlijke situatie omgingen, redde de geloofwaardigheid van het verhaal dan weer.
Karen Swan weet beeldend en meeslepend te vertellen. Een Noorse Winternacht speelde als een film voor mijn ogen af. Ik waande me zo met Bo in Noorwegen in de met sneeuw bedekte bergen. Mijn hart heeft ze met haar debuut in Nederlands taalgebied alvast veroverd.