Zelfhulpboekje

Ik ben niet meteen zo happig op boeken van ervaringsdeskundigen die als het ware een zelfhulpboek schrijven over hoe om te gaan met je stoornis/beperking/gave...
Het begon al vrij slecht op de eerste pagina's waar ze Temple Grandin citeert die ooit tijdens een Tedtalk stelde dat zonder personen met autisme de neurotypische mens nog steeds in de bomen zou leven. Ik persoonlijk vind dat iets te hautain, en in feite ook iets te zwart-wit.
Verder probeert ze heel veel advies te geven, en doet dat volgens het boekje, vooral op het gebied van sociale interactie denk ik dat ze zeer belezen is en daar heel veel uit heeft geput om dat stuk van haar boek te schrijven. Maar wat ik dan net iets meer mis is de context waarin autisme zich situeert... De meeste praktische handvatten ken ik namelijk, maar het wil zeggen dat juist door mijn stress en angst het niet lukt ze op een eenduidige manier toe te passen, en volgens mij had ze daar iets meer aandacht aan mogen schenken, al doet ze dat wel in zekere zin, als een naschrift. Maar dus niet voldoende naar mijn mening.
Het stuk over haar stress en slaappatroon vond ik dan weer verhelderend. Het is de eerste keer dat ik zo mooi uitgeschreven zie waarmee ik al heel mijn volwassen leven worstel (en waarschijnlijk ook heel mijn jeugd, maar dan had ik de verantwoordelijkheden die ik als volwassene heb, nog niet), dus dat was een feest van herkenning, ook hier lijkt ze vrij belezen en geeft ze enkele verklaringen die voor mij nieuw waren. Dit was het stuk van het boek dat ik het interessantst vond.
Verder hadden ze wel even mochten denken aan een beter design, een witte tekst op een vrij fel groen, is echt lastig om te lezen.