Famous last words

Zodra de eerste regel is gelezen, pakt Bellis en het beest de lezer helemaal in. Men wordt ondergedompeld in het ritueel van een wel hele plechtige moordenaar. De intro bezorgt direct regelrechte rillingen. Wie de schrijver een beetje kent, weet dat hij iets heel fascinerends en gruwelijks voor zijn lezers in het verschiet heeft.
Opnieuw wordt er een sterk uitgewerkt achtergrondverhaal geschetst, waarbij pesten en wraak een duidelijke boventoon voert. Uiteraard zijn er herkenbare overeenkomsten tussen de klassieker Belle en het beest, waarin bepaalde symboliek is gebruikt. Zo is er in deze verhaallijn sprake van madeliefjes in plaats van rozen, en is personage Gaston zichzelf niet. Het beest in deze heeft wel een hele gruwelijke hobby, waarvan het zaadje van het kwaad vrij vroeg is geplant. Olbrechts heeft ook een behoorlijk opmerkelijke scene geschreven. De lezers kunnen hierbij maar beter een stalen maag hebben. Wanneer de lezer nog geen werk van deze auteur heeft gelezen, dan gaat dit vanaf nu zeker gebeuren. De novelle laat niet alleen de lezer kennis maken met een geniale geest, het opent ook de deur naar leerzame onderwerpen. Het einde mag dan misschien een bekende wending krijgen, het plot ziet er voor bepaalde mensen minder rooskleurig uit. Een humoristische afwikkeling met een famous last words- principe, maken het absoluut briljant.