Onder de indruk

De lezer krijgt meteen een triggerwaarschuwing voor onder andere suïcide, huiselijk geweld en geestelijke mishandeling vooraf in De geesten die niet langer zwegen.  Roxanne Borgman heeft zelf niet zo lang geleden een goede vriend aan zelfdoding verloren, en wil op een laagdrempelige manier dit heftige thema onder de aandacht brengen. Het kan echter confronterend zijn voor de lezer die zelf door een moeilijke periode gaat, maar het kan ook juist voor deze mensen heel troostend zijn, en herkenning bieden.
De auteur heeft een vlotte manier van vertellen, en de lezer rolt moeiteloos het verhaal binnen. Het is meteen ook een beetje griezelig, ook omdat er een eenzame, tegen geesten pratende sjamaan ingeschakeld wordt. Er wordt tussen twee tijdsgeesten genavigeerd. In de periode voordat Vinnie sterft, leren lezers zowel Rafiq als Vinnie kennen, en wordt er een bepaalde, vooral grimmige sfeer opgebouwd. In de periode na de dood van Vinnie zien we Rafiq zich dus tot Lani de sjamaan wenden, omdat hij antwoorden omtrent Vinnie probeert te vinden. De gebeurtenissen doen dan ook bovennatuurlijk vreemd aan. Het is een verhaal met gelaagde boodschappen. Het omgaan met een knagend schuldgevoel speelt hierbij ook een belangrijke rol.
Het is een kort, maar tegelijkertijd bitterzoet verhaal, waarbij iemand tot het uiterste drijven centraal staat. Het is een verhaal dat niet alleen aan het denken zet, het laat lezers tevens beseffen dat intonatie binnen de communicatie heel belangrijk is. De boodschap denk na met wat je zegt, en hoe je het brengt, kwam luid en duidelijk over. Een goed verhaal om eens stil te staan bij het feit dat de gedachte aan zelfmoord niet zomaar ineens uit de lucht komt vallen. Het laat de lezers dan ook onder de indruk achter.