Auteur heeft veel te vertellen

Er borrelen meteen een heleboel vragen op tijdens het lezen van de proloog in het zevende boek van Valtada. De kronieken van Kyrizië, Heraut, vormt een nieuwe drempel naar Kyrizië.
Men volgt protagonist Anriëz, die een door magie bezeten zus heeft. Ook dit boek kent verschillende perspectieven, en de lezer maakt tevens kennis met Liore. Daarnaast komt de lezer een aantal oude bekenden tegen. De auteur laat ook zien dat de wereld verder strekt door middel van politiek, waarbij handelsstrategie een grote rol speelt. Er komen meer verschillende landen en volkeren aan bod. Het zou geen typerende Pouw zijn, als er geen sprake zou zijn van opvallende wezens in de verhaallijn. De Vleugelnimfen zullen wellicht het meest memorabel zijn. Er worden duidelijke verschillen tussen Nimfen en Nimfanen gesteld, en er is notie van verschillende rangen en standen binnen de wereldbouw. De personages zijn zoals we inmiddels gewend zijn heel eigenzinnig. In het begin zal de lezer het zeer amicale elfje Nikara stiekem een beetje missen. De emoties van de karakters zijn herkenbaar uitgewerkt. Daarnaast heeft het buiten je lichaam treden een opvallend aandeel in de verhaallijn gekregen.
De wereldbouw blijft een intense beleving en ervaring voor de lezer. Immers weet de auteur de verschillende delen van Valtada heel sfeervol en uitbundig te beschrijven, op een manier dat het de adem bij de lezer beneemt. Dit is ook zo’n serie waarbij de kaart aan het begin van de kroniek geen overbodige luxe is. Ook opvallend is het woordgebruik van de schrijver. De personages schurken en schrapen namelijk wel heel veel, wanneer er zich belangrijke dialogen zich aandienen. De lezer kan wel merken dat Pouw zo zijn favoriete omschrijvingen en bewoordingen heeft. Ondanks dat dit dus opvalt, is het niet heel storend, want er zit voldoende ruimte tussen deze typerende dialogen. De auteur heeft dan ook veel te vertellen.
Uiteraard zal ook dit deel in deze uitgesproken serie een vervolg krijgen, tenminste, zo suggereert het plot. Wederom weer heerlijke fantasy van eigen bodem. De auteur heeft opnieuw bewezen een gedegen verteller te zijn.