Symboliek

Karin Doornik schrijft vanuit het ik- perspectief in De koning van Cornouaille. Ze heeft een prettige, gepassioneerde schrijfstijl. Ze neemt haar lezers onder andere mee naar Brittanië, Cornouaille, en Landevennec. Het speelt zich af in de vijfde eeuw na Christus. Doornik weet de sfeer in deze tijdsgeest moeiteloos te vangen, doordat ze de gebruiken en details uit die tijd uitbundig omschrijft, en hiervoor dus een goede research erop na heeft gehouden. Het is een coming-of-age verhaal, waarin de lezer Gwen ziet opgroeien en veranderen. Elke levensfase wordt kundig onder de loep gelegd, waarbij de lezer ook de geschiedenis tot bloei ziet komen. Het is tevens een verhaal waarin religie, geloof, en levensstijl grote veranderingen ondergaan. Het blijft ronduit boeiend, vooral ook omdat naarmate het verhaal vordert, Gwen een steeds meer volwassener stem krijgt. Heel knap hoe dit tot uiting is gekomen. En mooi om te zien hoe de auteur alle lijnen in elkaar laat vloeien, en haar inspiratie geloofwaardig uit de verf is gekomen in de vorm van een superieure symboliek. Alles valt op zijn plek. Misschien voor de lezer is het einde een niet al te grote verrassing, maar wel een logisch besluit. Historicaliefhebbers kunnen dit boek dan ook ten zeerste waarderen.