Harde keuzes

Wie al een tijdje meegaat in wereld van Aprilynne Pike, weet dat je vanzelf van de mystieke personages gaat houden. Het is doorspekt met magie en symboliek, en in Destiny gaat het dan ook daar rustig mee verder. Lezers worden ook nu weer ondergedompeld in de emoties van verdriet, macht, oneerlijkheid, en anders zijn. Zonder moeite zitten liefhebbers zo weer in de geheimzinnige ambiance van het feeërieke Avalon. De hiërarchie tussen winterelfen, herfstelfen, zomerelfen en lente-elfen tiert nog altijd welig. Pike weet bepaalde actiescenes bloemrijk te verwoorden, maar niet in zo’n grote mate dat er te scheutig met ongeloofwaardigheid om wordt gegaan.
Ook in dit deel leert de lezer de karakters stuk voor stuk beter kennen. Er is vrijwel direct actie in de vorm van enkele andere opvallende wezens. Het ontplooit zich als een interessant pad in de verhaallijn. Het heeft raakvlakken met Koning Arthur, en daar waar de schrijfster haar lezers naartoe brengt, lijkt al snel twee gezichten te hebben. Het thema tuinieren, natuur, en plantkunde komen voorbij. Daarnaast staat kruidenkunde, het manipuleren van genen en medische leer ook sterk in het vaandel. Doe daar een schep magie bij, en je hebt de betoverende verhaallijn van Destiny, welke tevens weleens de laatste strijd van Avalon kan worden.
Het leidt de lezer hoe dan ook naar een zinderend spannende finale, dat men op het puntje van de stoel zal houden. Het is niet alleen een verhaal over harde keuzes maken, het is ook een verhaal over het breken van bepaalde regels. De lezer leert hoe wreed een elf daadwerkelijk kan zijn. Laurel heeft een duidelijke missie. Pike bereidt haar lezers voor op een gedegen en bevredigend einde, waarin alles op zijn plek valt.