Langzame groei

Sarah Bennett neemt haar lezers mee in Herfstdromen in Mermaids Point in het verhaal van Nerissa en Tom. De auteur geeft haar lezers meteen al veel achtergrondinformatie over haar karakters, en daar komt ook de nodige uiting van emoties bij kijken. Op zich geloofwaardig, maar niet altijd even nodig. De lijst met personages aan het begin van het boek is dan ook echt nodig, al kunnen lezers de karakters vooralsnog snel door elkaar gaan halen. De vele personages kunnen tevens de focus op Nerissa en Tom wegnemen. Daarnaast mist de lezer de typische, herfstsfeer in het boek, zeker in het begin. De verhaallijn wordt voor een groot deel in maanden weergegeven, en begint in juli. Er is een kleine verwijzing naar het eerdere boek over Mermaids Point, Zomerliefde in Mermaids Point.
Hoewel er ook herkenbare scenes zijn, zullen met name jonge lezers juist daardoor misschien niet een directe klik met de karakters ervaren, deze herkenning oppikken. Het duurt lang voordat er echt iets op romantisch vlak gebeurt. De relatieontwikkeling tussen Nerissa en Tom gaat langzaam, ook al laat Bennett haar karakters wel het een en ander doorstaan. Het is dus ook logisch dat de groei tussen de hoofdpersonages langzamer gaat. Kortom, het heeft moeite met to-the-point komen. De focus ligt meer in het daadwerkelijk dromen over de niet al te verre toekomst, en dat is in deze context de herfst. Het mag dan Herfstdromen in Mermaids Point heten, er is dus heel weinig sprake van een knusse sfeer die dit seizoen meestal met zich meebrengt. Dit boek zal zich dan ook beter laten lezen, wanneer de zomer bijna ten einde is. Iets om rekening mee te houden, wanneer men overweegt dit boek op te pakken. Ondanks deze puntjes, is het boek de moeite waard, en werkt Bennett naar een aandoenlijk einde.