Inzichten

Opvallend is meteen de manier hoe hoofdstukken worden geduid in Het blauwe kristal. Mette van Praag heeft deze in de vorm van de zogenoemde Kapittel weergegeven, en dat geeft het verhaal zo zijn speciale sfeer. Een mooie toevoeging is de kaart van Alstralvita, de wereld waarin het zich afpeelt. Hoewel Van Praag het alter ego van Jen Minkman is, kan de lezer niet direct proeven dat het om een en dezelfde auteur gaat. De schrijver heeft duidelijk geprobeerd in de huid van de personages te kruipen, om rekening te houden met een lang vervlogen tijdsgeest.
De lezer volgt de jongvolwassenen Dairann van Lavór en Biddulph, die lezers gestaag leren kennen. Er wordt tot nu toe een bescheiden achtergrondverhaal voor deze jongemannen onthuld. Ook al zijn er veel personages en gebeurd er in het eerste Kapittel veel, de verhaallijn blijft makkelijk te volgen. De manier van schrijven is vlot te noemen. Er zitten wat bekende en herkenbare klassieke elementen in.
De jongens krijgen een nogal lastige taak, waarvan de geloofwaardigheid te betwijfelen valt. Op deze mystiek willen jonge lezers ook een gedegen en duidelijk antwoord krijgen, ook al zijn jonge lezers prima in staat om het een en ander zelf in te vullen uiteraard. De wereld die Van Praag schept, doet lommerrijk aan, waarbij men tegelijkertijd echt gevoel krijgt tussen nederzettingen te vertoeven. Er wordt een duidelijk onderscheidt gemaakt tussen de protagonisten en de antagonisten, en de spion in het zwart hoort duidelijk bij die laatste groep.
Uiteraard laat de auteur haar lezers achter met een lichte cliffhanger, eentje welke voor nieuwe inzichten zal zorgen. Een typerende klassieke fantasy met Young Adult invloeden. Drie-en-een-halve ster.