Magisch leesvoer

Aprilynne Pike weet ook met Illusions haar lezers door haar rijke vertelkunst te inspireren. Ze neemt haar lezers opnieuw mee naar de kleurrijke wereld van de elfen, het Avalon. Opnieuw weet de schrijfster ook af te wisselen tussen scenes met enerverende emoties, en spannende momenten met stevige actie. Het is daardoor geen moment saai, en het blijft dan ook interessant, ook al zit er een aardig staaltje biologische wetenschap en kennis in verwerkt. De schrijfster probeert de plantmensen zo geloofwaardig mogelijk op de lezer over te brengen. Het is zeer opvallend dat Pike het strak weet te omschrijven van de elfen in het algemeen. Bij de termen Seelie en Unseelie krijgen de lezers die net beginnen te lezen over deze wezens, een goed beeld. Daarnaast was er al een referentie naar Arthur en de ridders van de ronde tafel, maar in dit boek is deze knipoog verder uitgediept.
De personages zijn wederom uitermate boeiend geworden, doordat de achtergrondverhalen telkens weer een gedegen groei doormaken. Onderwerpen zijn dan ook persoonlijke groei, het zoeken naar jezelf, en zelfacceptatie, waarbij twijfel, schaamte, en constante verandering niet uit zijn gebleven. De lezer ziet Laurel vooral van doorsnee tiener naar natuurbewuste chemicus veranderen.
Tijdens het schoolbal komen de werkelijke bedoelingen genadeloos aan het licht, en hoewel een oplettende lezer dit misschien allang bedacht heeft, brengt Pike haar lezers naar een wel heel opmerkelijk plot. Pas aan het einde wordt onthuld wat en wie Yuki echt is. Daarmee valt alles naadloos op zijn plek. Het laat de lezer onverhoopt beduusd achter, want een cliffhanger spreekt voor zich. Het blijft hoe dan ook magisch leesvoer tot het laatste moment voor elke fantasy en Young Adult liefhebber.