Sterke moraal

Opnieuw trekt Lies Vervloet haar lezers Luna binnen in het spannende slotdeel De dertiende waker. Tussen de hoofdstukken gaat het perspectief steeds even naar een jongen, die onder een zwaar juk leeft. Dit geeft de verhaallijn een sterkere dimensie, en zo krijgt de lezer ook meer beeld van een van Luna’s meest gevreesde vijanden. De schrijfster weet het allemaal op een gedegen manier te beschrijven. Emoties zijn dan ook het sleutelwoord. Hierdoor kunnen lezers een betere klik met de karakters krijgen. Deze specifieke intermezzo’s raken de lezer door de intense thema’s, onderwerpen zoals je ondergewaardeerd en onveilig voelen. Lies Vervloet frist het geheugen van haar lezers op, en dat is juist een fijne manier om opnieuw in dit magische verhaal te duiken. Het is wel echt een must gebleken om de vorige delen eerst te lezen, of al gelezen te hebben.
De wereld van Luna bestaat uit magie, legendes en natuurelementen. Water, aarde, vuur, lucht en ziel vormen hierin een duidelijke gedrevenheid. Uiteraard wordt hierbij nog weleens het vertrouwen geschonden. Er zit dus ook een sterke symboliek, en een uitgesproken doel voor Luna in verweven. Door dit doel leert de lezer het karakter nog beter kennen. We merken ook dat ze, door alles wat ze al heeft doorstaan, een stevige groei en ontwikkeling heeft doorgemaakt, en dat is goed tot uiting gekomen in de confrontatie met haar vroegere pestkop Thierry.
Het is tevens een boek over keuzes maken. Er is duidelijk sprake van manipulatie. Dit kan weleens voor verrassende wendingen zorgen. De auteur weet Luna- liefhebbers naar een spannend, maar zeker definitief einde te loodsen, waarbij nog één keer stof tot nadenken wordt gegeven over uitersten. Zo wordt de vraag gesteld of alles wel zo zwartwit moet zijn. Deze serie zal vooral jonge vrouwen aanspreken, die nog op zoek zijn naar zichzelf. Intrigerend tot het einde, met een sterke moraal.