In zijn greep

In Verboden terrein is personage Adam getuige van een nogal opmerkelijk gesprek. Wanneer hij een presentatie met drie klasgenoten moet houden, verdwijnt één van hen spoorloos. Martijn Simons houdt zo op een herkenbare manier de jonge lezers bij de les. De presentatie van de karakters zal gaan over het zogenoemde verboden terrein van de school. Hoewel emoties niet altijd overduidelijk doorschemeren, kunnen jonge lezers zich prima in de personages verplaatsen. Men wil vooral weten waarom het verboden terrein zo verboden is.
Al snel duiken er aanwijzingen op, en bouwt de auteur op die manier de spanning extra op. Er gebeuren dingen zoals door de politie ondervraagt worden, en op een gegeven moment krijgen ze de opdracht om na school meteen naar huis te komen. Wat heeft Adams moeder met deze opmerkelijke zaak te maken? En waarom moet zij het geld volgen? Allemaal vragen die het verhaal heel spannend maken.
Aanwijzingen, anagrammen, en geheimzinnige briefjes inspireren de protagonisten om dieper in de zaak te graven, totdat ze daadwerkelijk op iets stuiten. Vanaf daar wordt de achtervolging op de mogelijke dader ingezet, en doordat lezers gaan denken dat de karakters elk moment betrapt kunnen worden, gaat men dan ook ongemerkt op het puntje van de stoel zitten. De gebeurtenissen brengt de jonge lezers tot een spannende ontknoping, en laat het verhaal niet al te zwaar eindigen. Het levert uiteindelijk passende emoties op, en blijft tot het einde geloofwaardig. Simons is een waardige verteller, die zijn lezers in zijn greep zal blijven houden.