Scherven als puzzelstukjes

Na een schietpartij waarbij Jess (Jessica) en Lucas allebei hun broer verloren, proberen ze ieder op hun eigen manier door te gaan met hun leven.

“Achttien mensen zullen hun verhaal nooit vertellen.
Mensen denken dat wij geluk hebben, omdat we het overleefden, omdat je onze littekens niet kunt zien. Maar we voelen ze elke dag. We zijn de lopende gewonden.”

Maar makkelijk gaat dat niet.
Jess staat er alleen voor. Haar moeder zwelgt in haar eigen verdriet en heeft geen aandacht meer voor haar dochter.
De ouders van Lucas verstikken hem in hun overbezorgdheid.
Als Jess bij hetzelfde bedrijf als Lucas komt werken, komen ze heel langzaam tot elkaar.
Maar vinden ze wel hun geluk? En vooral, hebben ze daar recht op?

“We proberen allebei uit te zoeken hoe we ons gebroken zelf weer de wereld in kunnen puzzelen.
Maar wat als we niet meer zijn dan dat? Twee scherven die elkaar uiteindelijk pijn doen en schade berokkenen, en iedereen om ons heen ook?”

Lucas en Jess gaan op verschillende manieren om met hun verdriet. Jess probeert te zorgen voor haar depressieve moeder, terwijl Lucas zijn heil zoekt in het doen van goede daden en boksen.
Twee jonge mensen zijn op zoek naar een manier om om te gaan met hun verlies en verdriet.
Niet alleen zij, maar ook hun families moeten hun weg vinden in de nieuwe samenstelling van hun leven.

Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit Lucas en Jess. Het zijn korte hoofdstukken, dus je hoeft nooit lang te wachten om te lezen hoe het met de ander verder gaat. En door de fijne, vlotte schrijfstijl van Amy Giles vlieg je door het verhaal heen.
Doordat de schietpartij verder niet beschreven wordt, val je meteen in de karakteropbouw van Lucas en Jess. Zij worden vrij goed uitgediept, maar toch mist de spanningsopbouw van de schietpartij, waardoor het verhaal wat oppervlakkig blijft. Waar de beste vriend van Lucas, Pete een fijne bijrol krijgt, blijft de beste vriendin van Jess, Marissa mysterieus, wat toch wel een gemis is. Het einde voelt ook wat afgeraffeld aan.

De scherven van Lucas en Jess zijn als puzzelstukjes die in elkaar moeten vallen.
Het boek laat mooi zien hoe verschillend Jess en Lucas verschillend omgaan met hun verdriet en rouwverwerking en hun draai in het leven weer proberen te vinden.
Maar het mist net een stukje diepgang waardoor je niet meegesleept wordt in hun verhaal.
Na Alles is nu is De scherven een fijne read, maar minder krachtig. 3,5 ster