Vero las: Geir Tangen - Dodemanstango

Ik keek erg uit naar dit derde en laatste deel van deze serie. Van de voorgaande delen heb ik echt genoten, dus het duurde mij te lang voordat ik aan dit boek kon beginnen. Wij lezen de boeken altijd in de volgorde zoals ze binnen komen, of er moeten al blogtours tussen komen. Dus hij lag al eventjes op mij te wachten.

Ik begon enthousiast te lezen. Het boek begint met een schuingedrukte tekst. En ik vraag me even af wat ik aan het lezen ben. Het gaat over een dode man die onder andere zwaait. Ik had even het gevoel dat ik een sciencefiction boek ging lezen. Maar al snel werd duidelijk hoe dit zat.

Toen voelde het boek al snel vertrouwd en ging het boek eigenlijk verder waar Hartenbreker gestopt was. De moord die Viljar en Lotte hebben verdoezeld blijft hun achtervolgen en Lotte heeft het hier erg moeilijk mee.

Er zijn verschillende verhaallijnen die zo op het eerste oog niks met elkaar te maken hebben. Echter komen deze op het eind mooi bij elkaar en wordt het toch één verhaal. Tangen schrijft verhalen die wat ingewikkeld in elkaar zijn, je moet er echt je kop bij houden, anders zou je de draad wel eens kwijt kunnen raken. Maar dit vind ik net de kracht van zijn boeken. Hij schrijft gecompliceerd, maar toch wordt het verhaal heel natuurlijk afgerond zonder geforceerd over te komen.

De hoofdstukken zijn kort en allemaal voorzien van een tijdsaanduiding, hierdoor zie je dat het verhaal zich in een kort tijdsbestek afspeelt. De hoofdstukken zijn ook kort, hierdoor blijft ook de vaart in het verhaal zitten, want ik was iedere keer weer geneigd om toch nog even snel een hoofdstuk te lezen.

De ontknoping heeft mij verrast en had ik toch niet helemaal zien aankomen. Dit zorgt er wel voor dat de trilogie echt afgerond is.

Tangen schrijft in zijn dankwoord dat hij alle misdaadclichés die er in de geschiedenis van de Scandinavische misdaadliteratuur bestaan wel gebruikt heeft en dat er gewoon een einde moest komen aan deze trilogie. En ik denk inderdaad dat ik hem hier wel gelijk in moet geven. De trilogie is een goed einde. Als de serie langer was geworden dan was het ongeloofwaardig geworden en zou het waarschijnlijk ongemakkelijk worden om te lezen.

Een nieuw boek en/of serie van Geir Tangen zal ik zeker weer op pakken, want zijn schrijfstijl is boeiend en houdt mij tijdens het lezen altijd in zijn greep, waardoor ik tot nog toe de boeken van zijn hand iedere keer binnen no time uit had.

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.