Ik bleef versteld achter

Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
‘Vind mij’ is eigenlijk het zesde deel in de serie rondom detective Ellie Hatcher. Echter deze is als standalone op de markt gezet en dat is ook te begrijpen. Ellie Hatcher heeft in ‘Vind mij’ maar een kleine rol en aangezien niet alle delen uit deze serie hier in Nederland uitgebracht zijn, vind ik het eigenlijk heel logisch.

Het verhaal begint met een krantenartikel over een ongeval met een over de kop geslagen auto. Er is een vrouw in kritieke toestand aangetroffen en naar het ziekenhuis gebracht. Er is niet duidelijk wie het is, en er worden getuigen opgeroepen. Daarna maken we meteen een sprong in de tijd en zijn we vijftien jaar verder. Het verhaal wordt vervolgens verteld vanuit verschillende personages. We lezen het verhaal vanuit Hope, Lindsay, Ellie en agent Carter. Ook maken we op een bepaald moment een stap terug in de tijd en dan beginnen de puzzelstukjes steeds meer op hun plek te vallen.

De personages zijn ontzettend goed uitgewerkt, hier is Burke echt een kei in. Met een paar woorden weet ze een personage al zo te omschrijven dat je diegene levendig voor je ziet. Je merkt dat Burke hier echt tijd in steekt. De personages zou je zo tegen kunnen komen.

De relatie tussen Hope en Lindsay is hecht en Scott, de vriend van Lindsay, vraagt zich terecht af of dit niet te hecht is. Lindsay is al sinds dat Hope uit het wrak gehaald wordt erg betrokken bij haar en regelt bijna alles voor Hope. Als Hope opnieuw verdwijnt, merk je dat de spanning toeneemt en deze spanning blijft gedurende de rest van het verhaal aanwezig. De ontknoping zag ik niet aankomen, en was ik wel aangenaam door verrast, echter het laatste hoofdstuk laat je echt met een ‘what the f*ck’ gevoel achter en ik had bijna zoiets, ik moet het verhaal opnieuw gaan lezen, want ik heb ergens wat gemist. Hier houd ik van, als ik op de laatste pagina nog even helemaal versteld kom te staan en alles toch anders blijkt te zijn dan gedacht.