Interessant verhaal

Verbrande suiker, de titel vind ik ietwat vreemd, en ook de omslag spreekt mij niet zo aan.
Tijdens het lezen kwam ik deze zin tegen : Een vet verbrandend brein is een schoon brein en een dat suiker verbrandt is vuil.
Dus toen viel de titel van het boek op zijn plaats.
Er staan trouwens veel mooie zinnen in dit boek . Bijvoorbeeld :
"Ergens heeft zich een defect voorgedaan in dat wat we voor elkaar waren, alsof een van ons zich niet aan haar deel van de afspraak hield, aan haar kant van het verhaal "en :
"Soms huil ik als er niemand in de buurt is; ik rouw, maar het is te vroeg om het lichaam te verbranden."
Het verhaal gaat over de moeilijke relatie tussen Antara en haar moeder Tara.
Antara is als kind verwaarloosd door haar moeder Tara. Ze groeide liefdeloos op in India in een ashram waar haar moeder een relatie had met de goeroe . Ze leefde daarna samen met haar moeder op straat en ging ook nog een jaar naar een kostschool bij de nonnen.
Nu is tara dementerende en gaat Antara voor haar zorgen. Maar gaat dat lukken kan Tara wel voor haar moeder zorgen nadat haar moeder nooit voor haar gezorgd heeft? Soms pijnlijk om te lezen en alles is vrij rauw omschreven en komt hard binnen.
Wel even wennen aan de flashbacks, maar als je doorleest kom je vanzelf goed in het verhaal. Boven de hoofdstukken wordt het jaartal aangegeven dat helpt mee om het overzicht te houden
De schrijfstijl is prachtig, mooie zinnen en het leest vlot.
Hoewel het verhaal in de ik-vorm geschreven werd kreeg ik niet echt een binding met de hoofdpersonage omdat het verhaal wat afstandelijk is geschreven.
Wel een interessant verhaal goed voor 4 sterren.