Indrukwekkend debuut

Met Dezelfde botten maakt Marko de Jong een indrukwekkend debuut. In deze bundel met negentien korte verhalen verkent hij het alledaagse leven in al zijn kwetsbaarheid. Liefde en verlies, relaties die schuren of juist troost bieden, angsten die onder de huid kruipen – grote emoties passeren de revue, maar altijd in herkenbare, menselijke situaties.

Wat direct opvalt, is De Jongs toegankelijke taalgebruik. Zijn stijl is helder en ongekunsteld, zonder op enig moment oppervlakkig te worden. Juist in die eenvoud schuilt de kracht van deze bundel. De verhalen lezen soepel, maar laten na afloop een echo achter. Met name het titelverhaal komt binnen: prachtig! Saillant detail is de genderneutraliteit van een groot deel van de verhalen. Hierdoor voorkomt de auteur op een subtiele manier de hokjesgeest die we als mens geneigd zijn toe te passen.

De kracht van Dezelfde botten zit in de herkenbaarheid. De personages zijn geen uitzonderlijke helden of tragische karikaturen, maar mensen van vlees en bloed. Ze worstelen met gemis, verlangen naar verbinding of proberen zich staande te houden in relaties die onder spanning staan. Daardoor raken de verhalen; je herkent iets van jezelf of van mensen om je heen.
De titel suggereert wat de verhalen laten zien: onder onze verschillen, delen we dezelfde basis, dezelfde breekbaarheid – dezelfde botten. Het is een mooie metafoor voor de onderlinge verbondenheid die in vrijwel elk verhaal doorschemert.

Met dit debuut bewijst Marko de Jong dat hij een scherp observator is van menselijke emoties. Dezelfde botten is een bundel die je in één ruk kunt uitlezen, maar die je, net zoals ik heb gedaan, gedoseerd kunt (en in een enkel geval móet) lezen om elk verhaal de ruimte te geven. Een veelbelovende eerste stap van een schrijver die ogenschijnlijk kleine momenten weet om te vormen tot betekenisvolle literatuur. Chappeau!