Pageturner die je pas weer weglegt als hij uit is

Jeroen Windmeijer (Delft, 1969), schrijver en cultureel antropoloog met een zwak voor Latijns-Amerika, debuteerde in 2015 met De bekentenissen van Petrus. Sinds 2019 is hij fulltime schrijver, waarin zijn fascinatie voor diverse godsdiensten in een lange rij boeken in meerdere genres tot uiting komt. Het zwaartepunt ligt echter bij de historische thrillers, waarvan De val van de koning begin maart het licht zag. In deze afsluiter van de Delft-serie, die overigens prima als stand-alone kan worden gelezen, speelt de mysterieuze Karl Wilhelm Naundorff een belangrijke rol. Deze Duitse sleutelmaker beweerde de zoon van Lodewijk XVI en Marie Antoinette te zijn en daardoor de Franse kroonprins. Via allerlei omzwervingen belandde hij in Delft, waar hij door Willem II benoemd werd tot het hoofd van het pyrotechnisch atelier.

Het eerste wat opvalt is de doordachte cover van het boek. De kleur paars, de Fleur-deLis die zowel op godsdienstig niveau als in de Franse en Engelse geschiedenis als symbool voorkomt, het stadhuis van Delft aan de markt en de witte rand met (brand)gaten waar subtiel rook uit opstijgt.

Tijdens een bioscoopbezoek met haar vriend Victor wordt rechercheur Bobbi Meijers weggeroepen voor een noodgeval. Op de Paardenmarkt zit een man met een bomgordel om zijn nek. Voordat de bom afgaat, roept hij iets dat Bobbi aan het denken zet. In de race tegen de klok die vervolgens ontstaat om de dader op te pakken, worden Bobbi en haar team geconfronteerd met een aantal gruwelijke aanslagen en duiken er een paar bijzondere genootschappen op. Hun gedachtegoed plant een zaadje van twijfel over zaken die je zelf tot nu toe als voldongen feiten beschouwde, maar laat zelfs de huidige monarchie wankelen. En dat is niet het enige wat wankelt, want ook Bobbi’s gezondheid staat behoorlijk onder druk als de modus operandi een trigger blijken te zijn voor de gebeurtenissen van haar tijd in Afghanistan. En waarom duikt de ex-vriendin van Victor na tien jaar plotseling weer op?

Het boek begint met twee momenten uit het verleden; deze maken direct nieuwsgierig. Vervolgens belanden we in het heden waar de gebeurtenissen in chronologische volgorde en in redelijk hoog tempo worden weergegeven. Dat het verhaal zich binnen een tijdsbestek van slechts vijf dagen afspeelt, vergeet je gemakkelijk gezien de hoeveelheid gebeurtenissen.

Als narator heeft Windmeijer gekozen voor een alwetende verteller, waarbij het perspectief wisselt tussen Bobbi en Victor. Via Bobbi volgen we met name het onderzoek terwijl Victor voor de ontbrekende historische feiten zorgt, wat boeiende en complementaire verhaallijnen oplevert. De derde ‘ondersteunende’ verhaallijn betreft het verleden van Bobbi in Afghanistan en is minstens zo interessant als die rond het motief van de dader. De traumatische gebeurtenissen uit haar verleden worden door de recente gebeurtenissen getriggerd en breken haar nu op. Het resultaat is een haast bovennatuurlijk sausje en dat geeft het verhaal én de protagoniste body.

Het verhaal leest makkelijk weg en dat komt vooral door de korte hoofdstukken en het toegankelijke taalgebruik met her en der een rake quote die aanzet tot denken:

“Als iedereen zijn eigen waarheid heeft, is er niets meer dat ons bindt”

Het boek zit vol met interessante personages die met name door hun uitspraken en hun gedrag gekarakteriseerd worden. Op Bobbi na, krijgen de meeste karakters geen verdieping, maar dat stoort totaal niet: hoe knap is dat?

De interessante verhaallijnen, de intrigerende en gevarieerde personages, de toegankelijke schrijfstijl, de rake quotes en niet in de laatste plaats de verrassende ontknoping maken de Val van de koning een regelrechte pageturner die je pas weglegt als je de laatste bladzijde gelezen hebt.