Respectvol, zintuiglijk, mooi

Centraal in het verhaal staat een aantal kinderen in de leeftijd van de hoogste klassen van de lagere school. Twee meisjes sluiten vriendschap. Met grote ernst en diepgang. De schrijver heeft respect voor de belevingswereld van het kind, neemt hun gevoelens serieus. En daarnaast mooie, heel zintuiglijke natuurbeschrijvingen. Van het ijspaleis zelf, maar ook van de angst voor het wandelen over de donkere, besneeuwde eenzame weg naar huis. En de kou in het witte landschap.

Het is het eerste boek dat ik van Tarjei Vesaas heb gelezen, had zelfs nog niet eerder van hem gehoord. Maar dit smaakt naar meer.