Vuurzee

Recensie van:
Vuurzee
Auteur: Marianne de Ruijter
(1952) is getrouwd met Kees. Ze heeft twee dochters, een zoon, drie schoonkinderen, twee bonuskinderen en is de trotse oma van acht kleinkinderen. Ze is geboren en getogen in Gouda en woont sinds een aantal jaren in Alphen aan den Rijn. Marianne heeft meerdere kindermusicals en liedteksten geschreven met Bijbelse thema’s. Heeft veel kinderwerk gedaan in een evangelische kerk. Ze werkte als activiteiten begeleider in een verpleeghuis. Na de dood van haar man stond het schrijven stil, maar het verlangen bleef. Met Vuurzee debuteert ze als schrijfster.
Wijze van lezen:
Paperback ontvangen van de auteur in ruil voor mijn recensie.
Uitgeverij: Scholten Uitgeverij
Genre: historisch jeugdboek
Cover en flaptekst:
Een rood, oranje gloed op de achterkant. Ik zie een plattegrond maar ook een zeer felle brand. Het lijkt een stad of dorp van heel vroeger. Twee kinderen een meisje en jongen met rode haren kijken me indringend aan. Wie zijn ze en wat is er gebeurd zijn vragen die schreeuwen om een antwoord.
De flaptekst is informerend, spannend, heftig maar nodigt me nog meer uit tot het lezen van dit boek.
Quote:
Blz. 300:
Hij ziet een man, een jongen en een meisje kriskras door de straat rennen. Ze lopen huizen in en uit. Ze gaan met lege handen een huis binnen en komen er met kleine kinderen of een zieke met matras en weer uit. Het meisje loopt naar mensen met een handkar en wijst naar een oude man die daarna in de kar wordt gelegd. Hij ziet een hond brandend een huis uit rennen. De jongen drijft hem in een hoek en rolt het beest over de grond, zodat de vlammen doven. De geredde hond rent jankend weg maar leeft. Er lopen tranen over zijn wangen. Het wordt de koning bijna te veel. Wat een geweldige kinderen, denkt hij. Als dit allemaal voorbij is, wil ik hen ontmoeten. Ze zullen niet moeilijk te vinden zijn met dat rode haar….
Mooie tekst:
Verlies is niets anders dan verandering. Marcus Aurelius
Het verhaal:
Een spannend verhaal over tieners die voor elkaar door het vuur gaan. Historisch jeugdboek Brengt het leven in de Gouden Eeuw tot leven. Londen ten tijde van de Grote Brand die dagen duurde
Kinderen in de Gouden Eeuw hebben het niet gemakkelijk. Zeker niet als de pest uitbreekt en je samen met je ouders moet vluchten. Sijmen en Marije Oubrechts, broer en zus, staan vroeg in hun leven oog in oog met de dood. Als je ook nog rood haar hebt en afwijkt door je hoogbegaafdheid is het leven nog een tikkeltje moeilijker. Ze worden regelmatig gepest, maar Sijmen is voor niets en niemand bang. Hij komt op voor de zwakkere, zijn gevoel voor rechtvaardigheid is groot. Voor Marije gaat hij letterlijk en figuurlijk door het vuur. Sijmen weet de keiharde realiteit te overleven door verrassende plannen te bedenken. Marije is scherpzinnig en heeft veel humor. Hun vlucht voor de pest brengt de kinderen uiteindelijk in Londen. Op 2 september 1666 begint hun nachtmerrie. In de bakkerij waar Marije werkt, breekt brand uit. Lukt het haar aan de vuurzee te ontsnappen? En waar is Sijmen eigenlijk, hij zou toch bij haar waken die nacht?
Mijn leesbeleving:
Toen ik begon met lezen had ik niet gelijk het idee dat ik een verhaal uit 1664 las. Logisch ergens omdat ik niet in deze tijd geleefd heb. Bovendien las ik nog niet veel verhalen over die tijd.
Maar mede doordat ik op Google las over deze tijd ging het leven. Nu moet ik eerlijk zegfen dag ik het boek een stuk interessanter vind als het verhaal op Google. Ook de verklarende woordenlijst achterin het boek bracht veel leerzame informatie die ik kon gebruiken voor visualisatie van die tijdsperiode. Toen ging ik het zien, voelen, proeven en ruiken.
De schrijfstijl is beeldend waardoor je een uitermate rijk beeld krijgt van de gedetailleerd uitgewerkte personages en de plaatsen waar zij zich bevinden. Het was alsof ik door hun ogen naar de wereld keek. Dit was iedere keer als ik las in dit boek. De spanning is zeer goed opgebouwd waardoor je geboeid verder blijft lezen. In korte tijd gebeuren er zeer ingrijpende dingen waardoor je nieuwsgierig blijft hoe het afloopt.
Je voelt de angst, de hartverscheurende radeloosheid van onmetelijk verdriet, de opborrelende woede bij onrecht maar ook de alles overheersende oplichting als de zwartste duisternis verdwijnt en de zon eindelijk weer in volle glorie mag schijnen en de kilte in je lijf mag verwarmen met haar stralen.
De opbouw van dit verhaal is geloofwaardig en duidelijk. Het verhaal trok aan mij voorbij als keek ik naar een film. De toewerking naar de plot zat vol nagelbijtende spanning. De plot vond ik ontroerend mooi. Het boek las ik in een dag uit. Zo interessant en mooi vond ik het.
Wel was ik droevig omdat de personages waar ik om was gaan geven verdwenen zodra ik het boek uit had.
Een educatieve film of serie zou ik zeker waarderen. Of een vervolg zodat te lezen is hoe het de personages in hun verdere leven is vergaan.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Nadat ik me ingelezen had over de tijd waarin het verhaal speelt kwam die tijd ook daadwerkelijk met geuren, kleuren en geluiden tot leven. Toen voelde het alsof ik zelf onderdeel uitmaakte van dit spannende, hartverscheurende, heftige, leerzame verhaal.
Tevens was dit verhaal een voorbeeld van diep gewortelde genegenheid voor je broer of zus. Maar ook van barmhartige naastenliefde, heldenmoed en durf.
Bedankt. Ik heb ontzettend genoten van dit verhaal Marianne de Ruijter. Ik ben fan. In de toekomst lees en recenseer ik graag meer boeken van jou.
Een krachtig en kwalitatief onderbouwt debuut.