Claustrofobie voert de boventoon in deze ijzige thriller!

Sneeuwblind is de eerste in een reeks thrillers over politieman Ari Thór die, op het moment dat hij op het punt staat zijn opleiding op de politie school af te ronden, hals over kop naar het noorden van IJsland verhuist naar een klein afgelegen vissersdorpje in Siglufjörður omdat hij daar een baan als politie agent aangeboden krijgt. Het is een impulsactie waar hij later vaak zijn twijfels over krijgt, want eenmaal aangekomen in het kleine en zeer geïsoleerde dorpje waar iedereen elkaar kent en men de deuren van hun huizen niet afsluit, overvalt hem een constant dreigend gevoel van claustrofobie en kan hij niet van het gevoel af komen een buitenstaander te zijn en er simpelweg niet bij te horen. Dit verhinderd hem meer in het uitvoeren van zijn werk als politieman dan dat het hem helpt. En wanneer er dan ineens een oude inwoner die een bekende schrijver blijkt te zijn dodelijk verongelukt en er een jonge vrouw dodelijk verwond en half naakt in de sneeuw gevonden wordt, komt Ari er achter dat het stadje meer geheimen herbergt dan op het eerste gezicht lijkt en lijkt niemand meer te zijn wie ze lijken te zijn.

Sneeuwblind is mijn eerste Scandinavische Thriller en het is tevens de eerste roman van schrijver Ragnar Jónasson die kennelijk al enkele jaren aan een stuk door succesvolle boeken uitbrengt, maar waarvan dit nu de eerste is die onlangs in de Nederlandse taal werd uitgegeven. Je kunt er in Nederland bijna niet omheen. Scandinavische thrillers zijn erg populair en wanneer je de boekenwinkel binnen wandelt, kun je er simpelweg niet aan ontkomen. Voor mij dus tijd om me er ook eens aan te wagen en dit boek dat dus net uitgebracht is, lijkt een leuke start omdat het tevens de start is van een serie.
Ik heb er geen spijt van gekregen want het blijkt een heerlijk boek dat ik, nadat ik er uiteindelijk een beetje in kon komen, maar moeilijk weg kon leggen. Ik zeg ‘uiteindelijk’, want het duurde wel even voor het me te pakken kreeg. Als je echt van dit boek wilt genieten moet je wel enigszins wat geduld uitoefenen. Het komt namelijk redelijk traag op gang. Er wordt namelijk erg veel tijd voor uitgetrokken om ieder afzonderlijk personage in het boek te introduceren en de schrijver doet dat door erg veel achtergrond informatie over ieder personage uit de doeken te doen. Daardoor duurt het lang voor er enige vorm in het verhaal komt. Het wordt daarmee een klassieke ‘who-done-it’ murder mystery. Het lijkt alsof de schrijver je bewust constant op het verkeerde been probeert te zetten, juist door zoveel informatie prijs te geven. Je bouwt namelijk een band op met ieder personage en probeert onderlinge verbanden te leggen en het mysterie op te lossen. Wat het geheel echter niet gemakkelijk maakt is de constante subplot wat zich tussen de hoofdstukken door afspeelt waarin een vrouw in haar huis aangevallen wordt. Doordat deze subplot zich steeds op hetzelfde moment afspeelt loopt de rest van het verhaal gewoon door waardoor je dus niet goed kan plaatsten op wat voor moment dit zich precies afspeelt. Blijf echter volhouden, want uiteraard word alles in het verloop van het verhaal duidelijk. Niets is wat het lijkt in deze thriller en dat maakt hem oh zo interessant.
De echte kracht van dit boek is overigens niet alleen het mysterie zelf, maar de manier waarop de achtergrond waarin dit verhaal zich afspeelt beschreven wordt. Ik vermelde al in de samenvatting van dit verhaal dat hoofdpersoon Ari een constant gevoel van claustrofobie heeft. Dit heeft niet enkel te maken met het feit dat hij zover van zijn vertrouwde omgeving is, maar ook door de ligging van het kleine dorp Siglufjörður. Het ligt compleet afgelegen bij zee en tussen besneeuwde bergen en lijkt maar door een enkele weg toegankelijk te zijn. In het verhaal belanden we er in de winter in het midden van sneeuwstormen, lawines en noodweer. Hierdoor is het plaatsje, door het onbegaanbare van die ene weg, compleet afgesloten van de rest van de Wereld. Niet omdat hij persé direct weg wil, maar het idee dat hij dat niet meer kan geeft het hoofdpersonage een constant claustrofobisch gevoel en dat wordt erg effectief beschreven.
Al met al is dit een Thriller die het waard is om te lezen mits je een beetje geduld op kan brengen en voor mij een zeer welkome kennismaking met het genre. Omdat ik niet kan wachten om te kijken hoe het verhaal verder gaat, er blijven namelijk aan het eind van het boek wel wat vragen onbeantwoord, heb ik bij de boekhandel het tweede boek in deze serie besteld, weliswaar in de Engelse vertaling getiteld: Blackout!

Aanrader!