Prachtig vervolg op Ik Reis Alleen!

Superdetective Mia Krϋger wordt uit haar isolement terug gehaald door Holger Munch wanneer een tiener meisje op gruwelijke wijze is vermoord en op een rituele wijze gevonden wordt, naakt liggend in een pentagram te midden van uilen veren. Het speciale team van Holger Munch wordt weer opgetrommeld om aan deze bijzondere zaak te werken. Ondertussen worstelen diverse leden van het team met persoonlijke problemen. Kunnen ze ondanks deze persoonlijke problemen toch genoeg focus bieden aan deze zaak en de sadistische moordenaar in de kraag vatten?

Allereerst…wat een fantastisch geschreven boek. Het boek gaat gewoon verder waar het eerste boek ophield. We kennen de hoofdpersonages al en leren ze hier weer iets beter kennen. Samuel Bjørk weet op zeer treffende wijze de karakters vorm te geven en te ontwikkelen waardoor je als het ware echt om ze gaat geven. We kruipen in hun hoofden, en dat is niet altijd fijn. Mia worstelt met een hoop psychische problemen rondom de dood van haar zusje en kampt al een tijd met zelfmoordneigingen. Dat geeft het verhaal een donker tintje, en als je zelf met een depressie kampt zou ik dit boek dan ook eigenlijk gewoon links laten liggen. Ook leren we meer over het leven van Holger Munch’s dochter Miriam, die met haar perfecte leventje als doktersvrouw met een jonge dochter in een sleur geraakt lijkt te zijn en zich aangetrokken voelt tot een jonge rebelse dierenrechten demonstrant wat haar regelrecht in het kielzog brengt van een gevaarlijke gek. Met dit gegeven lijkt het boek dezelfde formule te volgen als het eerste boek, Ik Reis Alleen, en dat is enerzijds leuk omdat het daardoor een herkenbaar geheel wordt, maar aan de andere kant kan ik me er ook niet helemaal aan onttrekken dat het daardoor iets minder realistisch is.
De kracht van dit boek, evenals zijn voorganger, is hoe Samuel Bjørk diverse verhaallijnen naadloos in elkaar over laat gaan. Van het een op het andere moment val je in een hoofdstuk waarin je kennis maakt met een volledig nieuwe speler in het verhaal en vraag je je af hoe dit in het verhaal past om dan later in het boek te zien hoe al deze puzzelstukjes in elkaar vallen. Dat doet de heer Bjørk wat mij betreft op voortreffelijke wijze. Er zijn op z’n minst twee plots in het verhaal die naar mijn inziens in dit boek niet volledig afgerond zijn en ik ben dan ook zeer benieuwd hoe deze in het volgende boek vervolgd zullen worden.
Ongeacht het feit dat exact dezelfde formule uit het eerste boek hier herhaald wordt, en ik hoop dat in het derde boek er een iets andere wending zal zijn, heb ik desalnietemin enorm genoten van dit boek en ben ik, nu na het lezen van de eerste twee boeken van Samuel Bjørk, enorm fan geworden van zijn boeken en schrijfstijl.
Ik ben zeer benieuwd naar het volgende deel, ‘De Jongen In De Sneeuw’.