Een boek vol oeverloos getob

📚 Tijdens het lezen van ‘Babel’ bevind je je in het Oxford van 1836. De universiteit is het kloppend hart van kennis en vooruitgang, met het Koninklijk Vertaalinstituut Babel als centrum. Voor Robin, geboren in Kanton en opgevoed in Groot-Brittanië, lijkt studeren aan Oxford een utopie, tot hij beseft dat het een gevangenis is en dat elke vertaling een vorm van verraad inhoudt. Maar ja… Kan een student het opnemen tegen een wereldrijk?

📚 Ik zal maar meteen toegeven dat ‘Babel’ het echt niet was voor mij. De korte inhoud vond ik nochtans veelbelovend klinken. De thema’s zijn relevant en worden met een vleugje fantasie verweven. Naar die cocktail was ik benieuwd.

📚 Ik deed drie weken over dit boek. Ik vond het erg moeizaam lezen, alsof ik me elke bladzijde door moest worstelen. Toch zette ik door, omdat ik ergens wel wilde weten welke bochten het verhaal nog zou nemen.

📚 Robin, zijn medestudenten en de andere personages in het boek zijn complex en interessant. Dat vond ik erg positief aan dit boek. Kuang neemt de tijd om hun achtergronden, overtuigingen en onderlinge verschillen te verkennen. Dit maakt dat je hen kan situeren in de wereld en hun acties goed kan volgen. Toch bleef ik een grote afstand tot hen voelen, ik raakte niet emotioneel betrokken.

📚 Ook de centrale thema’s (uitbuiting, onderdrukking, macht, geld, afkomst, verzet…) zijn aldoor aanwezig in het boek en worden gedetailleerd uitgewerkt. Toch maakte het niet zo’n indruk als ik had gehoopt.

📚 Dat kwam door het tempo en de schrijfstijl. Er zit veel herhaling van het academische luik en het dagelijks leven in het boek, er wordt oeverloos gepraat en getobd, de personages blijven op afstand en de ‘echte’ actie lijkt maar niet op gang te komen.

📚 Als ik je een boek van Kuang mag aanraden, dan ga ik voor ‘Katabasis’. Ook daarin komen zowel de academische wereld als fantasy-elementen aan bod, maar dan op een manier die voor mij een stuk beter werkte.