Laat je meevoeren op de tonen van ‘Mixtape’

📼 Heb jij een ultiem lievelingslied? Het mijne is Sultans Of Swing van Dire Straits. En daarnaast ALLES van Bart Peeters.

📼 De 28-jarige Gloria verloor haar moeder op jonge leeftijd en is gefascineerd door het verleden. Ze verzamelt graag en tikt op een rommelmarkt een doos cassettes op de kop. Ze raakt verslingerd aan de nummers uit vroegere jaren. Tijdens het luisteren overpeinst ze haar dromen, keuzes, verleden en toekomst.

📼 Gloria is een hoofdpersonage waar je moe van wordt. En dat bedoel ik op de best mogelijke manier. Je wil haar toewensen - en eerlijk, soms toeschreeuwen - dat ze nu eindelijk eens voor zichzelf moet kiezen, zich niet anders moet voordoen dan ze is in de hoop (leuk) genoeg gevonden te worden. Tegelijkertijd wil je niet dat ze daarbij anderen aan ‘t lijntje houdt, weer ondoordacht actie onderneemt of voor de zoveelste keer te veel drinkt.

📼 Je gunt haar een gezonde uitweg uit haar nostalgische - vaak melancholische - buien, die al eens op het randje van zelfmedelijden balanceren. Soms wil je die eeuwige mixtape van haar op pauze zetten, haar berispen dat ze die niet altijd als schild moet gebruiken. Dat ze betekenis moet zoeken in de echte wereld in plaats van in songteksten.

📼 Dat Gloria zoveel emotie weet op te roepen, komt doordat haar verhaal zo (pijnlijk) herkenbaar is. Het zoekende zijn, het gewogen en te licht bevonden worden, de onzekerheid en twijfels, het wikken en wegen, en het zoeken naar bevestiging en zingeving bij anderen en te weinig bij jezelf. Het veranderen van vriendschappen, het eindeloos nadenken over relaties.

📼 De liedjes en de teksten zijn op een heel fijne manier in het boek verwerkt, waardoor ze het niet enkel muzikaal maken maar ook echt iets bijdragen. Ik kan je trouwens alleen maar aanraden om op een zondagavond, na het lezen van het boek, een bad te nemen, je ogen te sluiten en je te laten meevoeren door de muziek. Zalig.