Over een boek met een geweldig gekozen titel

Tijdens een rit te paard vindt François een bewusteloze vrouw op het strand. Hij neemt haar mee naar huis zodat hij haar kan verzorgen. De volgende dag blijkt ze in goede gezondheid te zijn, maar ze wil niet praten. François en Elsa, want haar naam deelt ze wel, zoeken naar een manier om samen te leven. Ze geven zich geleidelijk aan bloot, maar bewaken hun geheimen angstvallig.

Eens Elsa wakker wordt bij François thuis, is de manier waarop ze met elkaar omgaan op z’n minst bijzonder te noemen. Om niet te zeggen ongewoon. Ze weten bijna niets over elkaar, zijn totale vreemden, en toch leven ze vreedzaam naast elkaar. Stilaan proberen ze met elkaar te leven, al beseft Elsa dat ze niet eindeloos lang bij François kan blijven.

Ze is ergens voor op de vlucht, maar het blijft lang onduidelijk waarvoor precies. Haar doel is om ergens opnieuw te beginnen, zonder zich aan een mens of plaats gebonden te voelen. Al moet ze toegeven dat ze het slechter had kunnen treffen: François is erg vriendelijk en ze spendeert graag tijd bij zijn paarden. De manege en paardrijden krijgen een mooie rol binnen het boek en wakkerden mijn zin om terug te beginnen paardrijden zelfs helemaal opnieuw aan.

Aanvankelijk voelt de schrijfstijl nogal houterig aan, maar in feite past dit perfect bij de hoofdpersonages. En dan vooral bij de stroeve Elsa. Wat het verhaal verrijkt, is het feit dat het zowel vanuit het perspectief van Elsa als vanuit dat van François verteld wordt. Ze laten je als lezer niet gemakkelijk toe, net zoals ze elkaar niet zomaar toelaten, maar stilaan leer je hen kennen. Je ontdekt wat hun kwetsbaarheden en littekens zijn, maar ook waarop ze (voorzichtig) hopen. De titel is trouwens prachtig gekozen.

De vertelstijl van Elsa, zeker in het begin, deed me heel erg denken aan het boek ‘Ik ben Eleanor Oliphant (met mij gaat alles goed)’. Haar droge observaties en gedachten ontstaan vanuit haar kwetsuren en onzekerheden, maar zijn regelmatig erg grappig binnen hun context.

Dit boek gaat over het belang van (graag) gezien en geaccepteerd worden, en over het belang van je ergens thuis voelen.