Boeiende historische roman

Lees jij graag Japanse literatuur?

1903. Aoi Ichi wordt op haar 15de verkocht aan een exclusief bordeel in Kumamoto. Ichi krijgt een nieuwe naam en tal van lessen. Ze leert lezen en schrijven, bloemschikken, naaien en hoe ze een man moet behandelen. Een van haar leraressen vindt het belangrijk dat de meisjes kritisch leren denken. Wanneer het tot een staking komt in het bordeel, doet Ichi mee. Tal van meisjes lopen weg, op zoek naar een nieuw leven.

Ichi is een eilandmeisje dat een vrijwel onverstaanbaar dialect spreekt en andere gewoontes heeft dan de meisjes in het bordeel. Ze heeft veel te leren voordat ze in staat zal zijn het een klant naar de zin te maken. Etiquette, brieven schrijven en zoveel andere zaken zijn belangrijk in haar werk. Het boek vertelt op nogal neutrale toon over de rituelen en lessen in het bordeel. Dat past eigenlijk wel bij het verhaal. Hoewel veel onderdelen van het bestaan van Ichi en haar collega’s schokkend zijn, worden ze door de schrijfstijl bijna genormaliseerd. Omdat die meisjes lange tijd niet beter wisten dan dat hun bestaan als prostituee hun nieuwe normaal was.

Ichi is een aandoenlijk hoofdpersonage. Ze wordt door haar lerares aangemoedigd om goed te leren schrijven en haar gedachten op papier te zetten. Haar dagboekfragmenten maken dat je helemaal in haar jonge hoofd kan kruipen en haar nieuwe leefwereld door haar ogen ziet. Ichi houdt er soms bizarre, maar verrassend snuggere en treffende interpretaties op na.

Wat verder opvalt in het boek, is de hechte band die de meisjes onderling opbouwen. Ze kwamen dan wel uit verschillende windrichtingen en werden anders opgevoed: in het bordeel zitten ze in hetzelfde schuitje. Ze begrijpen elkaar. Ze helpen elkaar. De staking en het stilaan inzien van hun waarde en menselijkheid, komen dichterbij.

‘Vakschool voor meisjes van plezier’ gaat over vriendschap, vrouwelijkheid, mensenrechten en je lot in eigen handen nemen. Het schetst een helder beeld van een belangrijke periode in Japan.