Recensie ‘Hotel Magnifique’

Het was je waarschijnlijk al opgevallen, maar: hallo, hoe mooi is de cover van dit boek?! Die past ook helemaal bij het spectaculaire en magische Hotel Magnifique waar de mensen zo benieuwd naar zijn.

Het hotel vertrekt elke nacht om middernacht naar een nieuwe bestemming. Wanneer Jani ontdekt dat het hotel in hun stad staat, zorgt ze ervoor dat zij en haar zusje Zosa er een baan krijgen. De zusjes zijn blij met dit nieuwe begin. Totdat Zosa verdwijnt en Jani ontdekt dat het hotel duistere geheimen met zich meedraagt. Met portier Bel als haar enige bondgenoot gaat ze op onderzoek uit.

Dit boek neemt je mee op een magnifieke reis, maar zorgeloos kan je ‘m niet noemen. Eens aangekomen in het hotel, raken de zussen al snel van elkaar gescheiden. Jani sluipt iets vaker rond dan eigenlijk de bedoeling is, waardoor ze dingen ziet die ze niet had mogen zien. Ze leert steeds meer over magische krachten, het hotel en het personeel, maar daar zijn de meeste suminaires (degenen met magische krachten die van het hotel iets verbluffends maken) niet blij mee.

Jani is impulsief, zorgzaam en niet op haar mondje gevallen. Haar reacties zijn soms een beetje vergezocht, maar meestal kan je haar als lezer goed volgen. De nevenpersonages krijgen een aantal duidelijke karaktertrekken mee, al had ik niet het gevoel dat ik ze grondig leerde kennen. Maar in dit fantasyverhaal draait het vooral om wat er allemaal gaande is in het hotel en om wie al dan niet te vertrouwen is. Daarom was het soms een klein beetje storend dat veel van de beschrijvingen wel erg gedetailleerd zijn (terwijl dit volgens mij niet altijd nodig was). Hier en daar is het verloop een beetje voorspelbaar, al bevatte het boek voor mij voldoende (onverwachte) plottwists om tot op het einde boeiend te blijven.