Boeiend, uniek opgebouwd relaas van de getroebleerde Shy

Deze roman vertelt het verhaal van een paar uur uit het getroebleerde leven van tiener Shy. Hij wandelt de nacht in terwijl hij naar muziek en de stemmen in zijn hoofd luistert. Hij hoort leraren, ouders, mensen die hij pijn deed. Shy ontsnapt aan Laatste Kans, een tehuis voor moeilijk opvoedbare jongeren, aan zijn angsten, zijn verleden en de vraag of hij een toekomst heeft.

“De nacht is enorm en een kwelling.”

‘Shy’ is geen doorsnee roman qua vorm en taalgebruik. Het is geen netjes georganiseerd verslag van hoe die uren waarin we Shy volgen, verlopen. Er staan geen duidelijke dialogen in. Het is een verzameling gedachten en handelingen van Shy. Je krijgt een inkijkje in zijn hoofd, maar wel op de manier waarop hij het zelf ervaart: chaotisch, verwarrend, onrustig.

“Tingeling, daar heb je meneertje stemmingswisseling.”

Deze roman is misschien niet de gemakkelijkst leesbare, maar ik vond ‘m wél heel mooi en hoopvol. Er staan veel rake zinnen in. Het is voor mij een boek gebleken waarover ik nog een tijdje bleef nadenken. Ondanks de aparte (maar boeiende) opbouw van dit boek, zag ik Shy door de nacht lopen en kreeg ik toch een idee van wie hij was. Al had ik misschien graag nog iets meer geweten, hem nog beter begrepen.

“Het is een meerseizoenenbaan, jezelf leren kennen. Je bent pas in de lente.”