Waar beginnen ze aan?

“Wat is het huwelijkscontract eigenlijk?
De algemene aanname is dat een huwelijk twee mensen betreft die samen een leven opbouwen. Maar wat ik me afvraag is het volgende: moet iedere persoon dan het leven opgeven dat hij of zij daarvoor heeft opgebouwd? Moeten we onze vroegere ‘ikken’ van ons afschudden? Moeten we alles wat ooit belangrijk voor ons was offeren aan de huwelijksgoden?”

Jake en Alice zijn nog maar kort geleden getrouwd. Zij hebben van een van de genodigden een exclusief huwelijkscadeau ontvangen. Zij hebben geen idee wat het precies inhoudt. Het ziet er uit als een prachtige kist met op de voorkant een etiket met de letters HET PACT. Als Jake de kist opent, blijkt er nog een kleiner kistje in te zitten, alsmede twee prachtige gegraveerde pennen. Jake doet een poging om de kist te openen, maar zonder succes.

Later ontmoeten zij Vivian. Vivian opent de kist en legt hen uit wat het doel is van het Pact. Simpel gezegd komt het er op neer dat het Pact er voor zorgt dat jouw huwelijk er een uit duizenden zal worden. En wie wil dat nou niet? Jake en Alice voelen zich vereerd dat zij deel uit mogen maken en ondertekenen het contract.
In eerste instantie genieten de pasgehuwden met volle teugen van de feestjes , exclusief voor leden van het Pact. Maar zoetjesaan wordt het hen duidelijk dat sommige door het Pact opgestelde regels wat ver gaan.
En dan begint de ellende, want oh wee ,als een van beiden een van de door het Pact opgelegde regels om het huwelijk gezond te houden, overtreedt…

Hun eens zo gelukkige relatie lijkt nu te worden bepaald door de regels van het Pact en het naleven daarvan. Weg lijkt de spontaniteit. Is dit wat zij willen? Maar loskomen van het Pact is niet zo eenvoudig; er is immers een contract aangegaan.

Michelle Richmond vertelt het verhaal vanuit het perspectief van Jake in een zeer toegankelijke schrijfstijl. Het verhaal is geschreven in de ik-vorm, waarbij Richmond er voor heeft gekozen dat het lijkt alsof Jake jou als lezer af en toe rechtstreeks lijkt aan te spreken.

“Ja, ze zat in een band en het is zelfs mogelijk dat je hun muziek wel eens hebt gehoord.”

Vlak hiervoor benoemt Jake namelijk het feit dat zijn vrouw Alice vroegere in een band heeft gezeten.
Deze manier van schrijven zorgt er voor dat je als lezer meer het verhaal in wordt getrokken, alsof jij ook deel uitmaakt van het kringetje rondom Jake en Alice.

Zelf vond ik het geen echte thriller in de zin dat ik regelmatig op het puntje van mijn stoel zat van de spanning en niet kon wachten om door te lezen.
Wel was ik nieuwsgierig naar het verloop en of Jake en Alice zich los zouden kunnen maken van het Pact? Het had van mij wat minder kabbelend gemogen.