De appel valt niet ver van de boom

Tijdens zijn deelname aan het tv-programma Expeditie Robinson kreeg Kevin Hassing het idee voor dit verhaal en dat is merkbaar tijdens het lezen. Het voelt daardoor realistischer aan, omdat Kevin ook ontberingen heeft meegemaakt tijdens zijn deelname.

Ruby is de dochter van de welbekende Robinson Crusoë en heeft een aartje naar haar vaartje. Zij wil ook zo’n avontuur beleven. Dit in tegenstelling tot haar broers, die al die verhalen van hun vader maar niks vinden. Ruby bedenkt een plan en als verstekeling zit ze aan boord van het schip van haar vader bij zijn volgende reis.

Kevin Hassing heeft een enorm fijne schrijfstijl: beeldend, vol humor en de manier waarop hij – ook ernstige – zaken een plaats geeft in het verhaal, is grandioos. Hij legt het op een manier uit dat het voor de doelgroep goed te begrijpen én herkenbaar is. De humor spreekt deze leeftijdsgroep ook zeker aan: spannend en ook een beetje goor.

“Ik ben in een vat met gedroogd vlees gekropen. Dat is nog smeriger dan je denkt. […] Ik denk dat het vlees ook niet smakelijker wordt van mijn zwetende lichaam.” (quote)

Ik zag en hoorde het gegiechel van jonge(re) lezers voor me tijdens het lezen. Kevin Hassing verzint geweldige verbasteringen van bestaande woorden en het voelt alsof die woorden er altijd al waren. Een kunst op zich, naast de prachtige zinnen die dit verhaal bevatten.

Het verhaal is op een goede manier spannend, zeker vanaf het moment dat Ruby van het schip springt en op een eiland terecht komt, waar ze zich – net als haar vader destijds – maar moet zien te redden om te overleven. Je leeft met haar mee als ze het eiland verder gaat onderzoeken, de vriendschap die ze sluit met een vogel en hoe zij op zoek gaat naar eten en drinken. Het eind komt als een soort donderslag, waardoor je alleen maar reikhalzend uit kunt kijken naar het vervolg…

Dank aan uitgeverij Luiting-Sijthoff voor het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.