Lezersrecensie
Aangrijpend!
Angelique Haak schreef met dit boek een verbijsterend goede thriller over een zeer relevant en actueel onderwerp: niemand weet immers echt wat er achter de voordeur gebeurt.
Claire en Demi groeien op in een gezin vol fysiek en mentaal geweld. Als Claire op een leeftijd komt dat ze het huis uit kan, doet ze dat ook direct en wil geen contact meer met de anderen hebben. Zelf is ze (vanzelfsprekend) beschadigd en ze houdt dan ook iedereen op afstand. Ze neemt zich voor niet zo te worden als haar moeder en haar zus.
Dan neemt haar moeder contact op. Hier zit Claire niet op te wachten, maar als ze hoort dat haar zusje vermist lijkt te zijn en dat haar leven schijnbaar toch veel raakvlakken kent met het leven van haar moeder destijds, besluit ze toch op zoek te gaan naar Demi.
Je leest dit aangrijpende verhaal vanuit Claire en Demi. Je leert ze enorm goed kennen. Hoe hun jeugd verliep, de gevolgen daarvan en hoe het ze nu vergaat. En dat de gevolgen van het opgroeien in zo’n onveilige omgeving, groot zijn, staat buiten kijf. Dit is zo’n verhaal dat je niet meer loslaat, dat onder je huid kruipt en je emotioneel raakt. Juist de wetenschap dat dit verhaal weliswaar fictie is, maar de gebeurtenissen voor veel vrouwen helaas geen fictie zijn, maakt dit verhaal zo indrukwekkend.
Ik had met zowel Claire als Demi een connectie, waardoor het verhaal nog meer bij me binnenkwam. Ik voelde hun onmacht, hun woede, hoe zij probeerden hun agressor kalm te krijgen, de schuld (deels) toch bij hen zelf zochten, al druist dit in tegen alles wat je zelf denkt te doen als je in zo’n situatie terecht komt. Zeggen we niet al snel “nou bij de eerste klap zou ik al weg zijn…” Door mijn vroegere werk weet ik dat het zo niet werkt en dat het vele klappen en heftige incidenten kost, voordat iemand zo ver is aangifte te doen en dan nog gaan vele slachtoffers terug naar hun agressor. Dit is immers wat voor hen vertrouwd en bekend aanvoelt, hoe verwoestend het ook is. En ja, de agressor toont berouw, is weer lief, tot de volgende escalatie.
Voorin het boek staat een triggerwarning en die is zeker op zijn plaats. Tevens wijst Haak je op het bestaan van Veilig Thuis en het Centrum voor Seksueel Geweld.
Het verhaal van Claire en Demi riep bij mij tranen op (en dat overkomt met vrijwel nooit); hun verhaal is het verhaal van vele vrouwen en dat is meer dan verschrikkelijk. Dank je wel Angelique dat je dit zo belangrijke onderwerp op deze manier bij een grote groep mensen onder de aandacht brengt.
Claire en Demi groeien op in een gezin vol fysiek en mentaal geweld. Als Claire op een leeftijd komt dat ze het huis uit kan, doet ze dat ook direct en wil geen contact meer met de anderen hebben. Zelf is ze (vanzelfsprekend) beschadigd en ze houdt dan ook iedereen op afstand. Ze neemt zich voor niet zo te worden als haar moeder en haar zus.
Dan neemt haar moeder contact op. Hier zit Claire niet op te wachten, maar als ze hoort dat haar zusje vermist lijkt te zijn en dat haar leven schijnbaar toch veel raakvlakken kent met het leven van haar moeder destijds, besluit ze toch op zoek te gaan naar Demi.
Je leest dit aangrijpende verhaal vanuit Claire en Demi. Je leert ze enorm goed kennen. Hoe hun jeugd verliep, de gevolgen daarvan en hoe het ze nu vergaat. En dat de gevolgen van het opgroeien in zo’n onveilige omgeving, groot zijn, staat buiten kijf. Dit is zo’n verhaal dat je niet meer loslaat, dat onder je huid kruipt en je emotioneel raakt. Juist de wetenschap dat dit verhaal weliswaar fictie is, maar de gebeurtenissen voor veel vrouwen helaas geen fictie zijn, maakt dit verhaal zo indrukwekkend.
Ik had met zowel Claire als Demi een connectie, waardoor het verhaal nog meer bij me binnenkwam. Ik voelde hun onmacht, hun woede, hoe zij probeerden hun agressor kalm te krijgen, de schuld (deels) toch bij hen zelf zochten, al druist dit in tegen alles wat je zelf denkt te doen als je in zo’n situatie terecht komt. Zeggen we niet al snel “nou bij de eerste klap zou ik al weg zijn…” Door mijn vroegere werk weet ik dat het zo niet werkt en dat het vele klappen en heftige incidenten kost, voordat iemand zo ver is aangifte te doen en dan nog gaan vele slachtoffers terug naar hun agressor. Dit is immers wat voor hen vertrouwd en bekend aanvoelt, hoe verwoestend het ook is. En ja, de agressor toont berouw, is weer lief, tot de volgende escalatie.
Voorin het boek staat een triggerwarning en die is zeker op zijn plaats. Tevens wijst Haak je op het bestaan van Veilig Thuis en het Centrum voor Seksueel Geweld.
Het verhaal van Claire en Demi riep bij mij tranen op (en dat overkomt met vrijwel nooit); hun verhaal is het verhaal van vele vrouwen en dat is meer dan verschrikkelijk. Dank je wel Angelique dat je dit zo belangrijke onderwerp op deze manier bij een grote groep mensen onder de aandacht brengt.
1
Reageer op deze recensie
