Fijne slow-burn romantasy

In dit eerste deel maken we kennis met het koninkrijk Ilya: enkel degenen die na De Pest achter bleven met speciale gaven, zijn welkom, de zgn. Elites. Anderen, zonder speciale gaven moeten worden omgebracht. Mensen zonder gaven zijn gevaarlijk voor de Elites, althans dat is wat de koning de Elites wijsmaakt. Paedyn heeft geen magische gave, maar kan wel bijzonder goed doen alsof zij er wel over beschikt. En gelukkig maar, want zij is een Nul en dus moet zij enorm op haar tellen passen.

Door een ongelukkig toeval moet zij meedoen aan De Proeven. Deze proeven doen een beetje denken aan The Hunger Games, maar dat vond ik totaal niet storend. Dit jaar worden De Proeven in een ander jasje gestoken, omdat ook Kai, een van de zonen van de koning, mee dient te doen. Al van kleins af aan wordt hij getraind om straks de Handhaver van zijn broer Kit, de troonopvolger, te worden. De beide broers hebben dan ook een heel andere band met hun vader; die van Kit is warm(er) en die van Kai is hard, meedogenloos.

Je leest dit verhaal vanuit het perspectief van Kai en Paedyn. Dat zij zich tot elkaar voelen aangetrokken is van meet af aan zichtbaar, maar tegelijkertijd zijn zij ook elkaars concurrent, vijanden zelfs. Er kan er maar een de winnaar zijn van De Proeven en de rest sterft. Ondanks zijn keihard training is Kai onzeker: hij voelt zich niet geliefd door zijn vader en ziet zichzelf als een monster. Hoe kan een meisje als Paedyn ooit voor hem vallen?
De Proeven worden afgewisseld met bals in het kasteel en het is heerlijk om te lezen hoe Kai en Paedyn toch naar elkaar toe worden getrokken. Ze leren elkaar beter kennen en dat is ook voor de lezer leuk om te lezen. Paedyn is en blijft echter een Nul en heeft naast het winnen van De Proeven nog een doel. Een doel, waar Kai nooit en te nimmer achter moet komen, want dan zijn haar dagen geteld.

Het verhaal leest vlot, de karakters zijn goed uitgewerkt en voor beiden voel je sympathie en ook De Proeven zijn stuk voor stuk interessant. Beeldend omschreven ook, waardoor ik me ook in het Fluisterbos bevond en op de rotsen naar boven. Je leeft mee met Paedyn, die zonder magische krachten alles op alles zet om deze proeven tot een goed einde te brengen.

Gelukkig zijn er nog twee delen, want het einde maakt mij zeer nieuwsgierig naar het vervolg.