Leven in het ritme van de zon

Via Uitgeverij Eigen Kracht las ik ‘Stralend,’ een spirituele roman, geschreven door Ayse Yazilitas. Eerder al schreef zij haar autobiografie, ‘Vrij van de Schaduw.’ ‘Stralend’ is haar eerste roman, waar fictie en non-fictie door elkaar heenvloeien in een soepel lezend verhaal.

Sharon lijkt alles in het leven voor elkaar te hebben: een gezin, een goedlopende praktijk, maar dan krijgt ze de diagnose kanker.
“Zodra ze de dokter zou geloven, kon ze niet meer verdergaan met het werken aan haar leven, maar zou ze het opgeven, zoals bij de meeste klanten die zij begeleidt het geval is.” (quote p. 5)
Haar leven staat op haar kop. Ze overziet haar leven, haar toxische relatie en beseft dat er keuzes gemaakt moeten gaan worden, grote keuzes. Ze vecht voor haar leven, voor haar drie – nog jonge – kinderen.

Na de proloog gaan we terug in de tijd, anderhalf jaar eerder, de tijd waarin ze naar de huisarts gaat voor iets wat lijkt op een simpele blaasontsteking. Haar leven komt in een stroomversnelling terecht en je voelt de frustratie van Sharon dat zij geen grip heeft op haar eigen leven, terwijl zij in haar werk juist degene is die de antwoorden heeft.

‘Stralend’ is ondanks de zware onderwerpen toch geen zwaar boek. Dat klinkt tegenstrijdig, maar Sharon geeft niet op, vindt zingeving in andere facetten van haar leven. Het is eng, het is eenzaam “Het liefst wilde ze opstaan en doorgaan, weer verder waar ze mee bezig was. Want stilstand betekende voelen. En daar had ze geen tijd voor.” (quote p. 26).

Naast dat het boek gaat over de (dodelijke) ziekte van Sharon, zitten er meer pittige onderwerpen in het boek verwerkt, zoals een laag zelfbeeld en partnergeweld. De diagnose ‘kanker’ die Sharon kreeg, brengt naast alle ellende, ook hoop; hoop om meer zichzelf te mogen zijn, te kunnen zijn, hoop op een andere, meer zingevend bestaan. Ze gaat terug naar Griekenland, naar het huisje van haar overleden moeder. Daar voelt ze zich aarden en voelt dat ze iets “moet” met dat gevoel.
Wat volgt is een – deels spirituele – reis naar de Sharon die diep in haar verstopt zit. Een Sharon die liever is voor zichzelf, die zichzelf meer op de eerste plaats durft te gaan zetten…

Ayse laat je dit proces voelen als lezer, laat ook jou stilstaan, beseffen dat we niet onze gedachten zijn of onze ziekte, onze successen of onze mislukkingen, maar dat jij jij bent en dat dat oké is. Hier kunnen we allemaal lering uit trekken.

Het verhaal leest gemakkelijk weg, ondanks de zwaardere onderwerpen die aan bod komen. Een klein minpuntje vond ik de soms vele herhalingen, maar daarnaast is het verhaal zeer zeker de moeite waard: een verhaal over lief zijn voor jezelf, verder moeten na een verschrikkelijke diagnose, de eenzaamheid die je ervaart ondanks alle lieve mensen om je heen, de strijd maar meer nog een verhaal over hoop en over nieuwe kansen.

3,5 sterren

Dank aan Uitgeverij Eigen Kracht voor het recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.