Twee tijdperken met een eeuw tussen

“Een veld vol klaprozen” is verdeeld over twee tijdperken en volgt twee verschillende maar sterke vrouwen die allebei een moeilijke en emotionele tijd tegemoet gaan of net achter de rug hebben. In 2018 heeft Gemma, een spoedzuster, afscheid genomen van haar baan na een traumatische en pijnlijke ervaring. Ze komt naar Doullens in Noord-Frankrijk om een oude boerderij te renoveren namens haar vader die het gebouw heeft geërfd. Gemma bevindt zich op een kruispunt in haar leven.

Mysterie in een blik
Tijdens de verbouwingen aan het huis vindt Gemma in een dichtgetimmerde kast een blik, omwikkeld in oude kranten. Het blik bevat een schat aan geheime brieven, die vertellen over het liefdesverdriet van de jonge verpleegster Alice Le Breton. Zij was vrijwilligster bij een meldpunt voor oorlogsslachtoffers vlak bij de frontlinie in de Eerste Wereldoorlog (1916). Gemma is gefascineerd door het verhaal van Alice en raakt een beetje geobsedeerd door haar.

Verschrikkingen van de loopgraven
Het is van Alice dat we horen over de gruwelijke slachtoffers die de eindeloze stroom ambulances met zich meebrengt. De moeilijke werk- en leefomstandigheden. De strikte regels die door Matron (hoofdverpleegster) en de zusters aan de meisjes werden opgelegd. De eindeloze lange werkuren. Alice haar brieven brengen de verschrikkingen van de loopgravenoorlog tot leven vanuit het gezichtspunt van de verpleegsters, van wie de meesten weinig training of ervaring hadden voor de oorlog.

“Het trompetgeschal haalde Alice uit haar overpeinzingen. Het konvooi was in aantocht.
Het ergste vond ze het verzorgen van een soldaat die schreeuwde van een doodsangst waar zij geen voorspelling van kon maken. Zonder dat ze in staat was de pijn weg te nemen. En dan de angst die sommigen doormaakten…
Ze wist dat ze daar nooit aan zou kunnen wennen, hoelang die vreselijke oorlog nog duurde.” (p.44)

Alice is een sterke vrouw die zorg draagt voor de gewonden en haar hart verliest aan een patiënt. Dit was in deze tijden verboden.
Verschillende gelijkenissen tussen beide vrouwen
Dankzij deze schrijfstijl voelde ik me al snel verbonden met de personages. Tegen deze achtergrond is er een mooie romantische draad die ik gretig volgde en hoopte op een perfect resultaat.
Dit boek wisselt van het ene tijdperk naar het andere, wat goed voor mij werkte, en ik genoot ook van het zien van de overeenkomsten tussen Gemma en Alice, en ontdekte plaatsen met Gemma in 2018 die Alice in 1918 had bezocht. Het boek is in zekere mate een mooi eerbetoon aan alle hulpverleners in de Eerste Wereldoorlog.
Er zijn verschillende gelijkenissen tussen Gemma en Alice. Beiden zijn verpleegsters, ook zijn ze allebei van huis gegaan om een nieuwe start te maken. In de huidige tijd en tijdens de gruwelijke oorlogsjaren, ontdekken beide vrouwen diep van binnen de kracht en moed om door te gaan, zelfs in de moeilijkste tijden. Ze staan hun mannetje in moeilijke situatie. En worden natuurlijk beiden verliefd.
“Een veld vol klaprozen” en een romantisch verhaal. Een puntje van kritiek is dat ik liever wat meer diepgang gekregen had over het verleden van Gemma.