Advertentie
    Greet Braem Hebban Recensent

Toni Coppers (1961) is een van Vlaanderens favoriete misdaadauteurs. Hij debuteerde in 1995, maar zou pas in 2008 zijn eerste thriller afleveren. ‘Niets is ooit’ werd het eerste deel in de populaire reeks rond Liese Meerhout, die ondertussen zeventien delen kent. De boeken sleepten vele prijzen en nominaties in de wacht en werden zelfs verfilmd voor een tv-reeks. In 2017 zou Coppers een nieuw seriepersonage in het leven roepen. In het kader van het Magrittejaar schreef hij toen ‘De zaak Magritte’, een literaire thriller rond de Brusselse ex-rechercheur Alex Berger. ‘De val’ is het tweede deel in die reeks.

In London wordt een studente dood aangetroffen in haar flat, ze is gewurgd. Kort daarna valt in Brussel een tweede slachtoffer, een lid van de steenrijke familie Bonard. Beide zaken komen terecht bij Sara Cavani, werkzaam bij de Moord in Brussel en verbindingsofficier bij Interpol. Na het overlijden van haar tweelingzus is ze niet bepaald in goeden doen en ze zoekt steun bij ex-collega Alex Berger. Die heeft zich na een traumatische ervaring in Oostende teruggetrokken en werkt sporadisch als privédetective. Samen zullen ze de moordenaar trachten te ontmaskeren. De vraag is of hun dat lukt voor er meer slachtoffers vallen.

‘Val’ is weliswaar het tweede boek met Alex Berger, maar prima als standalone te lezen, het boek staat vol met informatie over zijn verleden. Hetzelfde geldt voor dat andere hoofdpersonage, Sara Cavani. Beiden slepen ze veel verdriet met zich mee en zoeken ze regelmatig elkaars gezelschap op. Als speurdersteam doen ze het goed, al heeft Alex geen officiële rol. Of dat in een volgend boek zo blijft?

Aanvankelijk gaat het verhaal vrij traag, met name omdat er zoveel aandacht is voor de privébesognes van de hoofdpersonages en dat gaat bijna altijd ten koste van het tempo, van de plotontwikkeling. De ‘zaak’ komt traag op gang, Coppers neemt zijn tijd om alle lijntjes uit te zetten en veel personages en locaties te introduceren. We zijn een half boek verder wanneer er echt wordt gespeurd naar daders. Superspannend is ‘De val’ daardoor niet, wel boeiend.

Coppers heeft een prettige manier van schrijven. Hij beschrijft tot in detail de personages, de sfeer en de omgeving. ‘Val’ is mede daardoor geen thriller die de hele tijd voortdendert, maar dat stoort geen moment. Het taalgebruik is erg verzorgd, je zal de auteur zelden op taal- of spelfouten betrappen. Jammer van een paar kleine, steeds terugkerende schoonheidsfoutjes, zoals ‘een hele rare dag’.

Het is opvallend dat de auteur een paar keer de gelegenheid grijpt om zijn bezorgdheid over het klimaat uit te spreken. Zo kiest hij bijvoorbeeld voor een klimaatactiviste als personage en laat hij ook andere figuren benadrukken hoe urgent het probleem wel is waar we mee geconfronteerd worden. De boodschap is duidelijk: Het gaat helemaal mis met onze wereld, maar wij staan erbij en kijken ernaar. Gelukkig gebeurt dit niet op een belerend toontje en is het alleen maar fijn dat de auteur zijn betrokkenheid ook in zijn boeken stopt.

‘Val’ is een prettig leesbaar misdaadverhaal dat klassiek is opgebouwd. Het boek moet het vooral van de fijne schrijfstijl en interessante personages hebben, want vernieuwend of superspannend is de plot niet. Coppers is bovengemiddeld goed, ook in dit boek weer.

Reacties op: Prettig leesbaar misdaadverhaal