Prettig leesbaar met hartverwarmende elementen

3,5 sterren

Sunday Times-bestsellerauteur The Unmumsy Mum, oftewel Sarah Turner, is in haar thuisland Engeland allang geen onbekende meer. Met haar debuutroman Vallen en opstaan breekt ze nu ook door in Nederland.

De dertigplusser Beth houdt nooit lang iets vol. Ze heeft meer baantjes en relaties versleten dan ze durft te tellen en ze slaapt nog altijd in haar oude kamertje, bij haar ouders dus. Dan, op een doodgewone ochtend, verandert alles. Een onvoorstelbare tragedie zet Beths leven op zijn kop wanneer zij totaal onverwacht de kinderen van haar zus onder haar hoede krijgt: tiener Polly en peuter Ted. Maar zonder ooit eerder voor iemand verantwoordelijk te zijn geweest, vraagt Beth zich af: wat als ik deze taak niet aankan? Met hulp van haar beste vriend Jory en haar aandoenlijke, eenzame buurman Albert ontdekt Beth dat ze deze keer zal slagen, ook al is het met keihard vallen en opstaan.

De plot van dit boek heeft de potentie voor een meeslepend, hartverwarmend verhaal. Toch maakt Turner dat niet helemaal waar. Ja, ze schrijft soepeltjes en houdt het luchtige feelgood-gehalte fier omhoog. Maar ergens blijft het verhaal ook wat steken. Dat zit hem vooral in de optekening van hoofdpersoon Beth. Het profiel waarin zij weggezet wordt als het zwarte schaap van de familie, die nog niks heeft gebakken van haar leven, wordt iets te breed uitgemeten. Tot op een punt dat de lezer soms wat moeite heeft om Beth te waarderen om wie ze is. Haar complete gebrek aan vaardigheden in het volwassen leven is soms ver overdreven, waardoor ze eerder een uit de kluiten gewassen tiener lijkt dan een dertigplusser. Een betwetende helicopter-moeder gooit daar nog eens een schepje bovenop. Naarmate het verhaal vordert, zal de lezer Beth in haar rol als vervangende ouder wel steeds meer gaan waarderen. Met veel vallen en opstaan, houdt Turner het onderhoudend genoeg om de lezer bij de les te houden. Vooral te danken aan de hartverwarmende rol van de bejaarde buurman, Albert. En het lieflijke neefje Ted, die met zijn aandoenlijkheid alles vaak weer met beide benen op de grond zet.

Turner kiest niet per definitie voor het geijkte romantische aspect. De liefdesverhouding in dit verhaal verloopt wat stroef, de chemie sprankelt niet bepaald van het papier. Toch stoort het niet. Veel ruimte voor zoetsappigheid is er namelijk niet. Waar het in dit verhaal vooral om gaat is familie, vriendschap en de weg naar volwassenheid. Hoewel niet kan worden ontkent dat het hier en daar wat ontbreekt aan de nodige diepgang, heeft Turner er een aardige verhaallijn van gemaakt.

Vallen en opstaan is al met al een prettig leesbaar boek met hartverwarmende elementen. Turners schrijfstijl is soepel en luchtig. De potentie om er een diepgaande roman van te maken is niet geheel benut, maar evengoed scoort dit boek prima op de feelgood-ladder.