Dit boek was in één adem uit

Chantal van Gastel heeft zich in bijna twintig jaar ontwikkeld tot één van de meest toonaangevende stemmen binnen de Nederlandse feelgoodliteratuur. Al vanaf haar prille debuut volg ik haar werk, en het is zó bijzonder om te zien hoe haar schrijftalent zich in die tijd heeft ontwikkeld. Haar kracht zit in het neerzetten van personages die levensecht voelen en relaties die verder gaan dan alleen romantiek. Met Acht dagen, het eerste deel van een tweeluik, voegt ze opnieuw een bijzonder hoofdstuk toe aan haar oeuvre. Dit keer krijgt het verhaal een extra dimensie door een muzikale samenwerking met singer-songwriter Christie Middel, met wie ze speciaal voor dit boek liedjes schreef die direct verbonden zijn aan het verhaal.

Gemma zit vast in een fase van haar leven waarin alles wankelt. Ze slaapt al weken op de bank bij een vriendin, worstelt met het verlies van haar vader en probeert vooral overeind te blijven. Op een dag die al zwaar genoeg is, botst ze in een overvolle metro tegen Boreas op. Wat volgt is geen oppervlakkige flirt, maar een diepere connectie die zich niet laat negeren. Ze blijven elkaar tegenkomen, en in slechts acht dagen tijd ontstaat er een band die alles overheerst. Acht dagen die op papier slechts een week vormen, maar die voor hen voelen alsof ze een volledig leven samen hebben doorgebracht. Alsof tijd geen rol speelt. Alsof ze elkaar altijd al kenden. Alsof het lot ze bij elkaar heeft gebracht.

Van Gastel houdt het verhaal bewust klein en legt de volledige focus op de personages en wat er in die acht dagen tussen hen ontstaat. De emotionele lading voelt door het kleine en persoonlijke juist groots. Het gaat om die onverwachte connectie die hen overvalt en alles in beweging zet. Als lezer word je daar volledig in meegenomen. Wat begint als aantrekkingskracht, groeit uit tot iets wat veel dieper zit. Je voelt hoe hun band met elke pagina groeit en hun besef dat dit niet zomaar een voorbijgaande ontmoeting is.

Dit verhaal is intiem. Letterlijk en figuurlijk. Van Gastel houdt de slaapkamerdeur meerdere keren wagenwijd open, maar vergis je niet: dit is geen oppervlakkige smut om het verhaal meer pit te geven. De fysieke intimiteit voegt juist gewicht toe aan hun diepere connectie. Het maakt hun relatie tastbaar en echt. De spice is geen doel op zich, maar een verlengstuk van hun emotionele ontwikkeling.

De chemie tussen Gemma en Boreas is in alle opzichten overtuigend en gelaagd. Het lijkt door die schamele acht dagen een onrealistische Insta Love, maar Van Gastel weet 100% te overtuigen dat deze connectie voorbestemd is. Ik had in ieder geval geen acht dagen nodig voor dit boek. Dit las ik in één adem uit. Dat is misschien wel het grootste bewijs van Van Gastels kracht. Ze weet de lezer volledig mee te nemen en los te laten op precies het juiste moment.

Met Acht dagen bevestigt Van Gastel opnieuw waarom zij tot één van de sterkste Nederlandse auteurs van het genre behoort. Haar talent is in de loop der jaren alleen maar gegroeid, en dit boek laat zien hoe emotioneel raak haar schrijfstijl is. Van Gastel kiest voor een einde dat precies past bij dit verhaal. Gelukkig is dit pas het begin van hun verhaal. Het wachten op Acht jaar, dat in de zomer van 2026 verschijnt, is nu al begonnen.